E127 - Erythrosine
De veiligheidsscore geeft aan hoe veilig dit E-nummer is op een schaal van 0 tot 100, op basis van wetenschappelijk onderzoek.
- ● 60–100: Geen bezwaar — Veilig bevonden in onderzoek
- ● 40–59: Beperk gebruik — Mogelijk risico, nader onderzoek nodig
- ● 0–39: Zo min mogelijk — Risico’s vastgesteld in onderzoek
De vergelijking laat zien hoe dit E-nummer scoort ten opzichte van alle andere E-nummers die wij beoordeeld hebben.
Dit E-nummer scoort beter dan 4% en slechter dan 96% van alle E-nummers. Hoe hoger het percentage, hoe veiliger.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Erythrosine, FD&C Red 3, FD&C Red No. 3, CI 45430, Red No. 3, Acid Red 51, C.I. 45430
- Komt voor in
- Cocktailkersen, Geconfijte kersen, Geglaceerd fruit, Bepaalde snoepjes, Sommige farmaceutische producten
- ADI
- De ADI is 0,1 mg/kg lichaamsgewicht per dag, vastgesteld door EFSA. Voor een volwassene van 70 kg is dat maximaal 7 mg per dag. Dit is uitzonderlijk laag vergeleken met andere kleurstoffen, wat de toxicologische bezorgdheid weerspiegelt. Kinderen bereiken deze grens sneller door hun lagere lichaamsgewicht. Meerdere recente studies tonen effecten aan bij doseringen rond of zelfs onder deze ADI.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Erythrosine is synthetisch en bevat geen dierlijke bestanddelen. Het is geschikt voor vegetariërs, veganisten en kan worden gebruikt door alle religies (halal en kosher).
Meerdere onafhankelijke dierstudies tonen DNA-schade, oxidatieve stress, lever- en nierschade en neurotoxiciteit aan, soms al bij doseringen rond of onder de ADI. Erythrosine bevat circa 58% jodium, wat bij hogere inname de schildklierfunctie kan verstoren. In de VS is erythrosine in januari 2025 door de FDA verboden vanwege schildkliertumoren bij proefdieren. De uitzonderlijk lage ADI van 0,1 mg/kg weerspiegelt de toxicologische bezorgdheid. Kinderen bereiken de ADI sneller door hun lagere lichaamsgewicht.
Het gebruik van E127 is in de EU al sterk beperkt tot een klein aantal productcategorieën (voornamelijk cocktailkersen). De EFSA concludeerde in 2011 dat de blootstelling bij huidig gebruik ruim onder de ADI ligt. Een Braziliaanse blootstellingsstudie bevestigt dat de gemiddelde inname ver onder de ADI-limiet blijft.
Erythrosine (E127) is een synthetische rozerode kleurstof die jodium bevat in de molecuulstructuur. Het wordt in de EU vrijwel uitsluitend gebruikt in cocktailkersen en geconfijte kersen. Je komt het daarnaast soms tegen in bepaalde snoepjes en farmaceutische producten. Het is een van de oudere synthetische kleurstoffen, maar het gebruik ervan is in de loop der jaren steeds verder ingeperkt.
De zorgen rond erythrosine zijn serieus. Meerdere onafhankelijke dierstudies laten DNA-schade, oxidatieve stress, lever- en nierschade en neurotoxiciteit zien, soms al bij doseringen die rond of zelfs onder de toegestane dagelijkse inname (ADI) liggen. Dat is opvallend, want het betekent dat effecten optreden bij hoeveelheden die officieel als veilig worden beschouwd. In de Verenigde Staten is erythrosine in januari 2025 door de FDA verboden vanwege schildkliertumoren die bij proefdieren werden gevonden. In Noorwegen was het al eerder verboden.
De ADI is door EFSA vastgesteld op 0,1 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag. Dat is uitzonderlijk laag vergeleken met andere kleurstoffen, wat de toxicologische bezorgdheid weerspiegelt. Voor een volwassene van 70 kg betekent dit een maximum van slechts 7 mg per dag. Kinderen bereiken deze grens veel sneller door hun lagere lichaamsgewicht. Daarnaast bevat erythrosine circa 58% jodium per molecuul. Bij hogere inname kan dit de schildklierfunctie beïnvloeden, wat vooral relevant is voor kinderen in de groei en mensen met schildklieraandoeningen.
Er zijn enkele gevallen bekend van overgevoeligheidsreacties zoals netelroos en astma. Ook is een verband met hyperactiviteit bij kinderen beschreven. Erythrosine versterkt daarnaast de lichtgevoeligheid bij mensen met een zonlichtallergie. Gezien de risico's en het feit dat er natuurlijke rode kleurstoffen bestaan, is het verstandig om producten met E127 te vermijden, zeker voor kinderen en zwangeren.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 24 relevante studies over erythrosine als voedingsadditief. Na beoordeling zijn 18 studies meegenomen in onze analyse. Daarvan zijn er 2 industrie-gefinancierd, zijn er 12 onafhankelijk gefinancierd en bij 4 studies was de financieringsbron onbekend.
Het merendeel van het onafhankelijke onderzoek schetst een zorgwekkend beeld. Recente dierstudies uit 2024 en 2025 van onderzoekers aan de Guru Nanak Dev University in India laten zien dat erythrosine bij ratten DNA-schade, oxidatieve stress en weefselschade veroorzaakt in het maag-darmkanaal, de lever, de nieren en de hersenen. Opvallend is dat sommige van deze effecten al optraden bij doseringen die overeenkomen met de ADI. Eén studie toonde specifiek neurotoxiciteit aan bij doseringen onder de ADI, wat een verontrustend signaal is. Een andere studie uit 2021 liet zien dat gelijktijdige blootstelling aan erythrosine en tartrazine bij ratten leidde tot neurogedragsveranderingen en oxidatieve stress in het striatum.
Een review uit 2024 over de neurotoxiciteit van synthetische kleurstoffen concludeert dat erythrosine significant schadelijk kan zijn voor de hersenfunctie. Opmerkelijk genoeg bevestigt zelfs een door de American Beverage Association gefinancierde studie uit 2020 dat erythrosine actief is in neurotransmitter-assays die gekoppeld zijn aan neurodevelopmentale processen. Dat een industrie-gefinancierde studie negatieve effecten rapporteert, versterkt de geloofwaardigheid van deze bevinding.
De EFSA-herbeoordeling uit 2011 concludeerde dat er bij het huidige gebruik geen veiligheidszorgen zijn, omdat de blootstelling ruim onder de ADI blijft. Maar deze conclusie is gebaseerd op oudere data en houdt geen rekening met de recentere studies die effecten laten zien bij of onder de ADI. Een oudere review uit 1993, uitgevoerd in opdracht van de WHO, wees al op schildkliereffecten bij ratten en mensen en stelde de ADI vast met de nodige onzekerheid. De enige industrie-gefinancierde multigeneratie-studie uit 1990 concludeerde dat erythrosine overwegend veilig was, maar rapporteerde zelf significante gewichtsreductie bij zowel ouderdieren als pups bij hogere doseringen. Die bevinding past niet goed bij de veiligheidsclassificatie die de auteurs eraan gaven.
Een studie naar de reproductieve toxiciteit bij muizen uit 1997 toonde aan dat erythrosine de spermakwaliteit vermindert, met lagere aantallen, verminderde beweeglijkheid en afwijkingen in de vorm. Een andere dierstudie uit 2001 vond neurobehaviorale effecten bij hoge doseringen, terwijl de voortplanting grotendeels onbeïnvloed bleef. In-vitrostudies bevestigen dat erythrosine cytotoxisch is en meerdere eiwitinteracties kan verstoren. Al met al wijst het overgrote deel van het beschikbare bewijs in dezelfde richting: erythrosine is een stof met aanzienlijke toxicologische risico's.
Bredere context
Regulering en verboden
Erythrosine is in de EU nog steeds toegelaten, maar het gebruik is sterk beperkt tot een klein aantal productcategorieën, voornamelijk cocktailkersen en geconfijte kersen. In de Verenigde Staten heeft de FDA erythrosine in januari 2025 verboden vanwege schildkliertumoren die bij proefdieren werden aangetoond. In Noorwegen was het al eerder verboden. De EFSA-herbeoordeling uit 2011 concludeerde dat de blootstelling bij huidig gebruik ruim onder de ADI bleef, maar deze beoordeling is inmiddels meer dan tien jaar oud en houdt geen rekening met recentere studies die effecten aantonen bij of onder de ADI.
Kinderwaarschuwing
Kinderen zijn mogelijk extra kwetsbaar voor erythrosine. Meerdere studies tonen neurotoxische effecten en verstoring van neurotransmittersystemen aan. Daarnaast bevat erythrosine een hoog percentage jodium (circa 58%), wat de schildklierfunctie bij kinderen in de groei kan verstoren. De zeer lage ADI van 0,1 mg/kg wordt bij kinderen sneller bereikt door hun lagere lichaamsgewicht. Het is verstandig om producten met E127 bij kinderen te vermijden waar mogelijk.
- In de VS verboden sinds januari 2025 (FDA) vanwege schildkliertumoren bij proefdieren
- In Noorwegen verboden
- In de EU beperkt tot cocktailkersen en geconfijte kersen
- EFSA ADI: 0,1 mg/kg lichaamsgewicht/dag (uitzonderlijk laag voor een kleurstof)
- Bevat circa 58% jodium, relevant voor schildklierfunctie
Bijwerkingen
Bij proefdieren zijn DNA-schade, oxidatieve stress, lever- en nierschade, neurotoxiciteit en verminderde spermakwaliteit aangetoond, soms al bij doseringen rond de ADI. Bij mensen zijn incidenteel overgevoeligheidsreacties gemeld zoals netelroos en astma. Er is een verband beschreven met hyperactiviteit bij kinderen. Erythrosine kan de lichtgevoeligheid versterken bij mensen met een zonlichtallergie. Door het hoge jodiumgehalte (circa 58%) kan het bij hogere inname de schildklierfunctie beïnvloeden.
Financiering van het onderzoek
Van de 18 meegenomen studies zijn er 12 onafhankelijk gefinancierd, 2 door de industrie en bij 4 studies was de financieringsbron onbekend. Het overgrote deel van het onderzoek is dus onafhankelijk uitgevoerd, wat de betrouwbaarheid van de bevindingen versterkt. De twee industrie-gefinancierde studies laten een opvallend patroon zien: de multigeneratie-studie uit 1990 (gefinancierd door de voedingsindustrie) classificeert erythrosine als overwegend veilig, maar rapporteert zelf significante gewichtsreductie bij meerdere generaties proefdieren. De andere industrie-studie, gefinancierd door de American Beverage Association, bevestigt juist dat erythrosine actief is in neurodevelopmentale assays en classificeert het als schadelijk.
Het feit dat zelfs een industrie-gefinancierde studie negatieve effecten rapporteert, is veelzeggend. De onafhankelijke studies zijn overwegend recent (2020-2025) en maken gebruik van moderne methoden om DNA-schade, oxidatieve stress en orgaanschade te meten. De consistentie van de negatieve bevindingen over meerdere onafhankelijke onderzoeksgroepen heen maakt het totaalbeeld overtuigend.
Beoordeling medische literatuur
Er zijn belangrijke tegenstrijdigheden in het onderzoek naar erythrosine die je als lezer moet kennen. De EFSA-herbeoordeling uit 2011 concludeert dat er geen veiligheidszorgen zijn bij het huidige gebruik, maar meerdere recentere onafhankelijke studies (2021-2025) tonen DNA-schade, neurotoxiciteit en orgaanschade aan bij doseringen rond of onder de ADI. Dit suggereert dat de EFSA-conclusie verouderd kan zijn. De enige industrie-gefinancierde multigeneratie-studie noemt erythrosine overwegend veilig, maar rapporteert zelf significante gewichtsreductie bij proefdieren. Dat de FDA erythrosine in januari 2025 in de VS heeft verboden vanwege tumorvorming bij proefdieren, is een sterk regulatief signaal dat niet genegeerd kan worden. De zeer lage ADI van 0,1 mg/kg en het feit dat effecten bij of onder deze grens worden gevonden, maken erythrosine tot een van de meest zorgwekkende toegelaten kleurstoffen.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
2015
Studie betreft diervoeder, geen conclusies over menselijke consumptie
|
EFSA/WHO-evaluatie | — | 74% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door efsa
|
|
2011
Blootstelling ruim onder ADI; geen veiligheidszorgen bij huidig gebruik
|
EFSA/WHO-evaluatie | Overwegend veilig | 67% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door who
|
|
Damotharan et al. (2024)
Review: synthetische kleurstoffen waaronder E127 significant schadelijk voor hersenfunctie
|
Review | Schadelijk | 53% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Saveetha Medical College and Hospital (India)
|
|
Singh, M., Chadha, P. (2025)
Erythrosine veroorzaakt lever- en nierschade, oxidatieve stress en DNA-schade bij ratten
|
Dierstudie | Bewezen schadelijk | 52% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Guru Nanak Dev University (India)
|
|
Singh, M., Chadha, P. (2024)
DNA-schade, oxidatieve stress en weefselschade bij ADI-dosering in ratten
|
Dierstudie | Bewezen schadelijk | 51% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Guru Nanak Dev University (India)
|
|
Singh, M., Chadha, P. (2024)
Erythrosine veroorzaakt hersenschade en DNA-schade zelfs onder de ADI
|
Dierstudie | Schadelijk | 51% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Guru Nanak Dev University (India)
|
|
Wopara et al. (2021)
Co-blootstelling induceert neuro-gedragsveranderingen, oxidatieve stress en ontsteking bij ratten
|
Dierstudie | Schadelijk | 45% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij University of Port Harcourt (Nigeria)
|
|
Bhowmick et al. (2024)
Erythrosine onderdrukt significant darmcontracties via nitrergisch signaleringspad bij ratten
|
Dierstudie | Schadelijk | 43% | Onbekend |
|
Chappell et al. (2020)
Erythrosine actief in neurotransmitter-assays gekoppeld aan neurodevelopmentale processen
|
In vitro | Schadelijk | 39% |
Industrie
Gefinancierd door American Beverage Association
|
|
Estimation of theoretical intake of synthetic food colours Azorubine, Erythrosine, Indigotine, and Ponceau 4R by the Brazilian population
Olivera et al. (2022)
Braziliaanse blootstelling aan Erythrosine ruim onder de ADI-limiet
|
Blootstellingsstudie | Veilig | 35% | Onbekend |
|
Singh, M., Chadha, P. (2024)
Erythrosine veroorzaakt DNA-schade en cytotoxiciteit in plantencelmodel
|
In vitro | Bewezen schadelijk | 34% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Guru Nanak Dev University (India)
|
|
Ganesan et al. (2011)
Erythrosine remt meerdere eiwitinteracties en toont cytotoxiciteit in vitro
|
In vitro | Schadelijk | 25% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij University of Miami Leonard M. Miller School of Medicine (United States)
|
|
Tanaka, T (2001)
Neurobehavioraal effect bij hoge dosis; reproductie grotendeels onbeïnvloed
|
Dierstudie | Gemengd | 23% | Onbekend |
|
Abdel Aziz et al. (1997)
Erythrosine vermindert spermacount, motiliteit en veroorzaakt spermamorfologie-afwijkingen bij muizen
|
Dierstudie | Schadelijk | 23% | Onbekend |
|
Borzelleca, J F, Hallagan, J B (1990)
Geen reproductieve schade; gewichtsreductie bij hoge doses
|
Dierstudie | Overwegend veilig | 12% |
Industrie
Industrie-auteur: borzelleca, j f
|
|
Poulsen, E. (1993)
Schildkliereffecten bij ratten en mensen; ADI vastgesteld met onzekerheid
|
Review | Gemengd | 11% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door who
|
|
Amchova et al. (2015)
Alleen abstract beschikbaar; geen resultaten of conclusies over Erythrosine
|
Review | — | 0% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Masaryk University (Czech Republic)
|
|
Paramasivam et al. (2024)
Review identificeert erythrosine als potentiële EDC, geen eigen resultaten
|
Review | — | 0% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij M. S. Ramaiah University of Applied Sciences (India)
|
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.