E174 - Zilver
De veiligheidsscore geeft aan hoe veilig dit E-nummer is op een schaal van 0 tot 100, op basis van wetenschappelijk onderzoek.
- ● 60–100: Geen bezwaar — Veilig bevonden in onderzoek
- ● 40–59: Beperk gebruik — Mogelijk risico, nader onderzoek nodig
- ● 0–39: Zo min mogelijk — Risico’s vastgesteld in onderzoek
De vergelijking laat zien hoe dit E-nummer scoort ten opzichte van alle andere E-nummers die wij beoordeeld hebben.
Dit E-nummer scoort beter dan 14% en slechter dan 86% van alle E-nummers. Hoe hoger het percentage, hoe veiliger.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Silver, CI 77820, Argentum, Echt zilver, Zilverpoeder, Eetbaar zilver, bladzilver
- Komt voor in
- Luxe chocoladebonbons, Dragees, Taartdecoraties, Feestelijke gebakjes, Eetbaar zilverblad, Zilveren suikerdecoraties, Pralines
- ADI
- Er is geen ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor E174. Dit komt niet doordat het zo veilig is dat een grens overbodig is, maar doordat er onvoldoende toxicologische gegevens beschikbaar zijn om een veilige dagelijkse inname te bepalen. EFSA concludeerde in 2016 en 2025 dat de veiligheid niet kan worden vastgesteld.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Geschikt voor vegetariërs, veganisten en alle religieuze diëten (halal, kosher). E174 is van minerale oorsprong en bevat geen dierlijke bestanddelen.
EFSA kon in 2016 én in 2025 de veiligheid van E174 niet vaststellen. Zilvernanodeeltjes veroorzaakten in een dierstudie DNA-schade, verkorte levensduur en ontwikkelingsstoornissen. Zilver kan zich ophopen in weefsels en wordt maar langzaam uitgescheiden. Er zijn geen specifieke studies bij kinderen, zwangeren of mensen met lever- of nierproblemen beschikbaar.
Alle 8 beschikbare studies zijn onafhankelijk gefinancierd, wat de betrouwbaarheid van het onderzoek vergroot. De hoeveelheden zilver in voedingsproducten zijn doorgaans zeer klein. Het additief is puur decoratief en daardoor eenvoudig te vermijden zonder verlies van smaak of kwaliteit.
E174 is echt zilver, een natuurlijk metaal dat fijn gemalen wordt tot een poeder of bladvorm en vervolgens als eetbare kleurstof op voedingsmiddelen wordt aangebracht. Je komt het vooral tegen op luxe zoetwaren, chocoladebonbons, dragees, taartdecoraties en feestelijke gebakjes. Het wordt uitsluitend gebruikt voor de glanzende, zilverkleurige uitstraling. Het draagt niets bij aan smaak, geur of houdbaarheid. Het is dus een puur cosmetisch additief.
Hoewel zilver een natuurlijk mineraal is, betekent dat niet automatisch dat het veilig is om te eten. De Europese voedselautoriteit EFSA heeft zilver als voedingsadditief tweemaal beoordeeld (in 2016 en opnieuw in 2025) en kwam beide keren tot dezelfde conclusie: de veiligheid van E174 kan niet worden vastgesteld. Dat komt onder andere doordat zilver nanodeeltjes kan bevatten waarvan de risico's onvoldoende onderzocht zijn. Bovendien hoopt zilver zich op in het lichaam en wordt het maar langzaam uitgescheiden.
Er is geen ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor E174. Dat klinkt misschien geruststellend, maar in dit geval is het juist een waarschuwingssignaal: er is simpelweg niet genoeg bewijs om een veilige grens te bepalen. Voor kinderen is extra voorzichtigheid op zijn plaats. Er zijn geen specifieke kinderstudies beschikbaar, maar door hun lagere lichaamsgewicht worden kinderen relatief meer blootgesteld. In een dierstudie veroorzaakten zilvernanodeeltjes ernstige ontwikkelingsstoornissen en verhoogde sterfte bij jonge dieren.
Omdat E174 uitsluitend een decoratieve functie heeft, is het een van de makkelijkst vermijdbare additieven. Je mist er letterlijk niets aan als je het weglaat. Producten zonder zilverglans smaken precies hetzelfde. Als je bewust met voeding omgaat, is dit een additief waar je gerust aan voorbij kunt gaan.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 8 relevante studies over zilver die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan zijn er 8 onafhankelijk gefinancierd.
De belangrijkste bevindingen komen van EFSA zelf. In 2016 publiceerde EFSA een herbeoordeling van E174 als voedingsadditief en concludeerde dat de veiligheid niet kon worden vastgesteld. De vrijstelling van zilverionen uit het additief werd als zorgwekkend aangemerkt. In 2025 volgde een uitgebreide follow-up, waarin EFSA opnieuw tot dezelfde conclusie kwam: de veiligheid van E174 kan niet worden bevestigd. De risico's van nanodeeltjes in zilver bleven onopgelost, en er ontbrak voldoende toxicologische data om een veilige inname te bepalen. Dit zijn de twee studies met de hoogste bewijskracht in onze analyse.
Daarnaast is er een dierstudie uit 2018 (Mao et al., gepubliceerd in Scientific Reports) die laat zien dat zilvernanodeeltjes DNA-schade, celdood en een verkorte levensduur kunnen veroorzaken bij proefdieren. Een andere dierstudie uit 2020 (Narciso et al.) vond bij acute orale toediening aan muizen geen directe genotoxiciteit of weefselschade, maar stelde wel vast dat zilver zich ophoopte in de lever en het duodenum. Die ophoping is relevant, want bij herhaalde blootstelling (zoals bij een voedingsadditief) kan dat tot andere uitkomsten leiden dan bij eenmalige toediening.
EFSA beoordeelde in 2011 en 2021 ook het gebruik van zilvernanodeeltjes in voedselverpakkingen. De conclusie was dat dit veilig kan zijn zolang de migratie van zilver naar voedsel onder 0,05 mg/kg blijft. Maar EFSA erkende daarbij dat de totale zilverblootstelling uit alle bronnen samen de veilige grens kan overschrijden. Die 'veilig'-conclusie is dus voorwaardelijk en beperkt. Een review uit 2023 (Nie et al.) vatte de toxiciteit van zilvernanodeeltjes samen, maar kwam niet tot concrete veiligheidsconclusies.
Wat opvalt is de spanning tussen de verschillende EFSA-opinies. De twee beoordelingen die specifiek over E174 als voedingsadditief gaan (2016 en 2025) zijn het meest kritisch en hebben de hoogste bewijskracht. De twee die voorwaardelijk veilig concluderen, gaan over verpakkingsmateriaal en hanteren strengere migratielimieten. De studies met de hoogste bewijskracht zijn dus juist de meest bezorgde. Er is geen wetenschappelijke consensus dat E174 veilig is als voedingsadditief.
Bredere context
Regelgeving en status
E174 is op dit moment nog goedgekeurd in de EU als voedingskleurstof, maar de situatie is ongebruikelijk. EFSA heeft in zowel 2016 als 2025 geconcludeerd dat de veiligheid niet kan worden vastgesteld. Normaal gesproken leidt zo'n conclusie tot een herbeoordeling van de toelating door de Europese Commissie. Er is geen ADI vastgesteld, wat betekent dat er geen bewezen veilige dagelijkse inname bestaat.
Zilver heeft geen IARC-classificatie (het is niet beoordeeld op kankerverwekkendheid door het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek). Wel is argyria een bekend klinisch fenomeen: bij chronische blootstelling aan zilver kan een irreversibele blauwgrijze verkleuring van de huid en organen optreden. Dit risico wordt niet specifiek in de beschikbare studies over E174 benoemd, maar is relevant als achtergrond.
- EFSA kon de veiligheid van E174 niet vaststellen (2016 en 2025).
- Er is geen ADI vastgesteld.
- Zilvernanodeeltjes vormen een apart toxicologisch risico waarvoor onvoldoende data beschikbaar is.
- Kwetsbare groepen zoals zuigelingen, jonge kinderen en mensen met lever- of nierfunctiestoornissen zijn niet specifiek onderzocht.
- Zilver hoopt zich op in weefsels (bioaccumulatie) en wordt langzaam uitgescheiden.
- Voor kinderen is extra voorzichtigheid geboden vanwege hun lagere lichaamsgewicht en de bevindingen uit dierstudies over ontwikkelingsstoornissen.
Bijwerkingen
Bij gebruik als voedingsadditief zijn in de kleine hoeveelheden die normaal voorkomen geen acute bijwerkingen gerapporteerd. Wel hoopt zilver zich op in weefsels zoals de lever en de huid. Bij chronische blootstelling kan argyria optreden: een irreversibele blauwgrijze verkleuring van huid en organen. In dierstudies veroorzaakten zilvernanodeeltjes DNA-schade, celdood en een verkorte levensduur.
Financiering van het onderzoek
Alle 8 meegenomen studies zijn onafhankelijk gefinancierd. Vier daarvan zijn EFSA-opinies, gefinancierd door EFSA zelf of de Europese Commissie. De overige studies zijn gefinancierd door universiteiten en nationale onderzoeksfondsen. Er is geen enkele studie gevonden die door de voedingsindustrie is gefinancierd.
Dit is een opvallend sterke uitgangspositie qua onafhankelijkheid. Het betekent dat de kritische conclusies niet vertekend zijn door commerciële belangen. De bevinding dat EFSA zelf, als onafhankelijke toezichthouder, tweemaal concludeerde dat de veiligheid niet kan worden vastgesteld, weegt daardoor extra zwaar.
Beoordeling medische literatuur
Het onderzoek naar E174 laat een duidelijk beeld zien, maar er zijn belangrijke nuances. De twee EFSA-beoordelingen met de hoogste bewijskracht (2016 en 2025) concluderen beide dat de veiligheid niet kan worden vastgesteld. De twee EFSA-opinies die voorwaardelijk veilig concluderen, gaan over verpakkingsmateriaal en niet over direct gebruik als voedingsadditief.
Een dierstudie vond geen genotoxiciteit bij eenmalige toediening, maar stelde wel ophoping in lever en darm vast. Bij herhaalde blootstelling, zoals bij een voedingsadditief, kan dat een ander risicoprofiel opleveren. Kwetsbare groepen zoals kinderen, zwangeren en mensen met lever- of nierproblemen zijn niet specifiek onderzocht. Argyria, een bekende bijwerking van chronische zilverblootstelling, wordt in geen van de studies benoemd maar is klinisch relevant.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
EFSA Panel on Food Additives and Flavourings (FAF) et al. (2025)
EFSA kon veiligheid E174 niet bevestigen; nanoscale risico's onopgelost
|
EFSA/WHO-evaluatie | Schadelijk | 93% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door european commission
|
|
Lambré et al. (2021)
Veilig via verpakking, maar totale zilverblootstelling kan ADI overschrijden
|
EFSA/WHO-evaluatie | Gemengd | 90% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door efsa
|
|
2016
EFSA kon veiligheid E174 niet vaststellen; ionenvrijstelling is zorgwekkend
|
EFSA/WHO-evaluatie | Schadelijk | 76% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door efsa
|
|
2011
Geen veiligheidsrisico zilver mits migratie onder 0,05 mg/kg blijft
|
EFSA/WHO-evaluatie | Overwegend veilig | 67% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door efsa
|
|
Mao et al. (2018)
Zilver-nanodeeltjes veroorzaken DNA-schade, apoptose en verkorte levensduur
|
Dierstudie | Schadelijk | 46% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij China Medical University Hospital (Taiwan)
|
|
Narciso et al. (2020)
Geen genotoxiciteit of weefselschade bij acute orale toediening aan muizen
|
Dierstudie | Overwegend veilig | 44% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Sapienza Università di Roma (Italy)
|
|
Nie et al. (2023)
Review bespreekt toxiciteit AgNPs, geen concrete veiligheidsconclusies beschikbaar
|
Review | — | 0% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door National Natural Science Foundation of China
|
|
Czernel et al. (2019)
Tekst bevat alleen introductie, geen resultaten van deze studie
|
In vitro | — | 0% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door Hong Kong Baptist University, Research Grants Council, University Grants Committee, Health and Health Services Research Fund, General Research Fund of Shanghai Normal University, University Research Committee, University of Hong Kong, Health Bureau, Hong Kong Baptist University, Health and Medical Research Fund, Health Bureau, Innovation and Technology Commission - Hong Kong, Innovation and Technology Commission, Health and Health Services Research Fund, Shenzhen Science and Technology Innovation Program
|
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
