E214 - Ethyl-p-hydroxybenzoaat
Er is nog onvoldoende wetenschappelijk onderzoek beschikbaar om een betrouwbare veiligheidsscore te berekenen voor dit E-nummer.
Er is nog onvoldoende wetenschappelijk onderzoek beschikbaar om dit E-nummer betrouwbaar te vergelijken met andere E-nummers.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Ethylparabeen, PHB-ester, Ripagine A, Solbrol A, Ethyl 4-hydroxybenzoaat, Ethyl-p-hydroxybenzoaat
- Komt voor in
- Salades, Sauzen, Zoetwaren, Visconserven, Cosmetica
- ADI
- De ADI is 0-10 mg/kg lichaamsgewicht per dag, vastgesteld door EFSA. Voor een volwassene van 70 kg betekent dit maximaal 700 mg per dag. Bij jonge kinderen (onder 3 jaar) kan deze grens in de praktijk worden overschreden, zo bleek uit een Franse blootstellingsstudie uit 2015.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Geschikt voor alle religies, vegetariërs en veganisten. Geen dierlijke bestanddelen.
Behoort tot de parabenen, die zwak oestrogeen kunnen nabootsen. De verwante stof propylparabeen (E216) werd in 2006 door de EU verboden, mede om die reden. Een Franse blootstellingsstudie toonde aan dat bij 25% van de kinderen onder 3 jaar de ADI voor benzoaten werd overschreden. Kan bij gevoelige personen pseudo-allergische reacties veroorzaken door histaminevrijmaking.
EFSA heeft een ADI vastgesteld van 10 mg/kg lichaamsgewicht per dag. Een dierstudie vond geen oestrogeen effect bij doseringen tot 1000 mg/kg per dag. Bij de gebruikelijke concentraties in voeding worden geen bijwerkingen verwacht. Geschikt voor alle diëten, inclusief veganistisch, halal en kosher.
Ethyl-p-hydroxybenzoaat (E214) is een synthetisch conserveermiddel dat behoort tot de parabeengroep. Het wordt gemaakt door p-hydroxybenzoaat chemisch te combineren met ethanol. Hoewel p-hydroxybenzoaat van nature voorkomt in planten, is de stof die je in voedingsmiddelen tegenkomt industrieel geproduceerd uit tolueen en vervolgens veresterd. Het middel werkt vooral goed tegen schimmels en gisten en wordt daarom toegevoegd aan producten als salades, sauzen, zoetwaren en visconserven.
Parabenen staan al langer in de belangstelling vanwege hun vermogen om zwak oestrogeen na te bootsen. De verwante stof propylparabeen (E216) werd in 2006 door de EU verboden, mede om die reden. De overige parabenen, waaronder E214, staan onder voortdurend toezicht van de Europese autoriteiten. Dat betekent dat ze op dit moment zijn toegestaan, maar dat de veiligheid regelmatig opnieuw wordt beoordeeld.
De ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) is door EFSA vastgesteld op 10 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg komt dat neer op maximaal 700 mg per dag. Dat klinkt als een ruime marge, maar een Franse studie uit 2015 liet zien dat bij jonge kinderen (onder 3 jaar) de ADI voor benzoaten en parabenen bij een kwart van de onderzochte groep werd overschreden. Dat is een punt van aandacht, vooral als je kleine kinderen hebt.
Bij de concentraties die normaal in voeding worden gebruikt, zijn er geen bijwerkingen te verwachten. Wel kan ethylparabeen bij een kleine groep gevoelige mensen histamine vrijmaken, wat pseudo-allergische reacties kan veroorzaken. Bij mensen met huidproblemen kunnen parabenen de klachten soms verergeren. In cosmetica worden vaker contactallergieën gemeld, maar dat komt bij levensmiddelen vrijwel niet voor.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 2 relevante studies over ethyl-p-hydroxybenzoaat die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan is er één onafhankelijk gefinancierd en bij 1 studie was de financieringsbron onbekend.
De eerste studie (Hossaini et al., 2000) onderzocht in een dierstudie of parabenen, waaronder ethylparabeen, een oestrogeen effect hebben. Bij doseringen tot 1000 mg/kg lichaamsgewicht per dag werd geen oestrogeen effect gevonden in de zogenaamde uterotrofe test. Dit is een geruststellende bevinding, al moet je er rekening mee houden dat dieronderzoek niet altijd één-op-één vertaalbaar is naar de mens.
De tweede studie (Mancini et al., 2015) keek naar de blootstelling van Franse kinderen onder 3 jaar aan verschillende conserveermiddelen, waaronder parabenen (E214-E219). De onderzoekers concludeerden dat bij ongeveer 25% van deze jonge kinderen de ADI voor benzoaten werd overschreden. Dit is een onafhankelijk gefinancierde studie en laat zien dat de blootstelling bij kwetsbare groepen, zoals jonge kinderen, hoger kan uitvallen dan je zou verwachten.
Het beschikbare onderzoek naar ethylparabeen specifiek is beperkt. Met slechts twee studies is het lastig om harde conclusies te trekken. De dierstudie stelt gerust wat betreft het oestrogene effect, maar de blootstellingsstudie laat zien dat de ADI bij jonge kinderen in de praktijk kan worden overschreden. Dat maakt het extra belangrijk om als ouder bewust te zijn van de hoeveelheid bewerkte producten met parabenen die je kind eet.
Bredere context
Ethylparabeen (E214) is momenteel goedgekeurd in de EU, maar de parabeengroep als geheel staat onder voortdurend toezicht. In 2006 verbood de EU propylparabeen (E216) en het natriumzout ervan (E217) als voedingsadditief, mede vanwege zorgen over de oestrogene werking. De overige parabenen, waaronder E214, blijven voorlopig toegestaan, maar worden regelmatig opnieuw beoordeeld door EFSA.
Enkele aandachtspunten op een rij:
- Parabenen kunnen zwak oestrogeen nabootsen. Hoewel de beschikbare dierstudie geen oestrogeen effect vond bij hoge doseringen, blijft dit een punt van wetenschappelijke discussie.
- Bij jonge kinderen (onder 3 jaar) kan de ADI in de praktijk worden overschreden, zo bleek uit Frans onderzoek.
- Mensen met huidproblemen of een gevoeligheid voor histamine kunnen klachten ervaren.
- Het aantal studies naar ethylparabeen specifiek is zeer beperkt, wat het moeilijk maakt om de veiligheid volledig te beoordelen.
Bijwerkingen
Bij de gebruikelijke concentraties in voeding worden geen bijwerkingen verwacht. Bij een kleine groep gevoelige mensen kan ethylparabeen histamine vrijmaken, wat pseudo-allergische reacties kan veroorzaken. Bij mensen met huidproblemen kunnen parabenen de klachten soms verergeren. Contactallergie wordt regelmatig gemeld bij gebruik in cosmetica, maar komt vrijwel niet voor bij levensmiddelen.
Financiering van het onderzoek
Van de twee meegenomen studies is er één onafhankelijk gefinancierd (de blootstellingsstudie van Mancini et al., 2015, uitgevoerd vanuit een academische instelling). Bij de andere studie (Hossaini et al., 2000) is de financieringsbron onbekend. Er zijn geen door de industrie gefinancierde studies gevonden.
Het feit dat er slechts twee studies beschikbaar zijn, maakt het lastig om een volledig beeld te vormen. Het is positief dat er geen directe industriefinanciering is aangetroffen, maar het totale aantal studies is simpelweg te klein om sterke conclusies aan te verbinden.
Beoordeling medische literatuur
Het onderzoek naar ethylparabeen is zeer beperkt: er zijn slechts twee studies beschikbaar. De dierstudie uit 2000 vond geen oestrogeen effect, maar dit is één enkele studie en dieronderzoek is niet altijd direct vertaalbaar naar mensen. De blootstellingsstudie uit 2015 laat zien dat jonge kinderen in de praktijk meer parabenen en benzoaten kunnen binnenkrijgen dan de vastgestelde veilige grens.
Belangrijk om te weten: de verwante stof propylparabeen (E216) werd door de EU verboden, wat aangeeft dat de zorgen over parabenen serieus worden genomen. Het feit dat ethylparabeen nog is toegestaan, betekent niet automatisch dat het volledig veilig is. Het betekent dat de huidige gegevens onvoldoende aanleiding geven voor een verbod. Met zo weinig onderzoek is voorzichtigheid op zijn plaats, vooral bij jonge kinderen.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
Hossaini et al. (2000)
Geen oestrogeen effect van ethylparabeen tot 1000 mg/kg/dag
|
Dierstudie | Veilig | 0% | Onbekend |
|
Mancini et al. (2015)
ADI voor benzoaten overschreden bij 25% kinderen onder 3 jaar
|
Blootstellingsstudie | Schadelijk | 0% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Alma Mater Studiorum Università di Bologna (Italy)
|
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
