E219 - Methyl-p-hydroxybenzoaat natriumzout
Er is nog onvoldoende wetenschappelijk onderzoek beschikbaar om een betrouwbare veiligheidsscore te berekenen voor dit E-nummer.
Er is nog onvoldoende wetenschappelijk onderzoek beschikbaar om dit E-nummer betrouwbaar te vergelijken met andere E-nummers.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Natriummethylparabeen, Sodium methylparaben, Natrium-methyl-p-hydroxybenzoaat, Methyl-p-hydroxybenzoaat natriumzout, Sodium methyl 4-hydroxybenzoate, Natriumzout van E218
- Komt voor in
- Salades (kant-en-klaar), Sauzen, Zoetwaren, Visconserven, Cosmetica
- ADI
- De ADI is 0-10 mg/kg lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg betekent dat een maximum van 700 mg per dag. Bij normaal voedingsgebruik wordt deze grens niet snel bereikt, maar houd er rekening mee dat je ook via cosmetica en andere producten aan parabenen kunt worden blootgesteld.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Geschikt voor alle diëten. Kan worden gebruikt door alle religies, vegetariërs en veganisten. Geen dierlijke herkomst.
Er is nauwelijks onafhankelijk onderzoek beschikbaar specifiek over E219 als voedingsadditief. Parabenen staan al langer ter discussie vanwege mogelijke hormoonverstorende eigenschappen, al is dat vooral onderzocht bij cosmetisch gebruik. Bij mensen met huidproblemen kunnen parabenen klachten verergeren. In sommige landen wordt het gebruik van parabenen in voeding steeds verder beperkt.
Bij de concentraties die in voeding worden gebruikt zijn geen bijwerkingen te verwachten volgens de beschikbare bronnen. De ADI is vastgesteld op 10 mg/kg lichaamsgewicht per dag. Het additief is geschikt voor alle diëten, inclusief halal, kosher, vegetarisch en veganistisch.
E219, ook bekend als natriummethylparabeen, is het natriumzout van methylparabeen (E218). Het is een synthetisch conserveermiddel dat behoort tot de groep van parabenen, ofwel benzoëzuuresters. Hoewel benzoëzuur van nature voorkomt in bessen, kaneel en champignons, wordt E219 zelf chemisch geproduceerd uit para-hydroxybenzoëzuur en methanol. Die twee stoffen worden veresterd, waarna het resultaat wordt omgezet naar het natriumzout om de oplosbaarheid te verbeteren. E219 wordt vooral ingezet tegen gisten en schimmels in voedingsmiddelen.
Je kunt E219 tegenkomen in producten als kant-en-klare salades, sauzen, zoetwaren en visconserven. Het wordt ook veel gebruikt in cosmetica, maar daar gelden andere regels. In de praktijk is het gebruik in voeding vrij beperkt, mede doordat de oplosbaarheid van benzoëzuuresters niet ideaal is en er andere conserveermiddelen beschikbaar zijn die breder inzetbaar zijn.
De ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) voor E219 is vastgesteld op 10 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg betekent dat een maximum van 700 mg per dag. Bij de concentraties die normaal in voeding voorkomen, worden geen bijwerkingen verwacht. Wel kunnen parabenen bij een kleine groep mensen pseudo-allergische reacties veroorzaken doordat ze histamine kunnen vrijmaken. Mensen met bestaande huidproblemen of gevoeligheid voor parabenen doen er goed aan om alert te zijn. Bij gebruik in cosmetica worden vaker contactallergieën gemeld, maar dat lijkt bij voeding niet voor te komen.
Vanuit het perspectief van aHealthylife.nl is E219 een synthetisch additief waar je best zonder kunt. Er zijn voldoende natuurlijke manieren om voedsel te conserveren, en het gebrek aan onafhankelijk onderzoek specifiek over E219 in voeding maakt het lastig om met zekerheid te zeggen dat het helemaal onproblematisch is. Als je de keuze hebt, is een product zonder parabenen de veiligere optie.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 1 relevante studie over methyl-p-hydroxybenzoaat natriumzout als voedingsadditief. Na beoordeling zijn 0 studies meegenomen in onze analyse.
Dat betekent dat er op dit moment vrijwel geen bruikbaar wetenschappelijk onderzoek beschikbaar is dat specifiek kijkt naar de effecten van E219 als voedingsadditief. De veiligheidsbeoordeling is grotendeels gebaseerd op onderzoek naar de bredere groep parabenen (E214 tot en met E219) en op oudere evaluaties. De ADI van 10 mg/kg lichaamsgewicht per dag is vastgesteld op basis van die groepsbeoordeling. Het is belangrijk om te beseffen dat dit niet betekent dat E219 onveilig is, maar wel dat de wetenschappelijke onderbouwing mager is vergeleken met veel andere additieven.
Parabenen als groep zijn de afgelopen jaren onderwerp van discussie geweest, vooral in de context van cosmetica. Daar zijn zorgen geuit over mogelijke hormoonverstorende effecten. In de voedingscontext zijn de gebruikte concentraties veel lager en is het blootstellingspatroon anders. De beschikbare bronnen geven aan dat bij de concentraties die in levensmiddelen worden gebruikt, geen bijwerkingen te verwachten zijn. Wel kunnen benzoëzuuresters bij een klein percentage mensen pseudo-allergische reacties uitlokken.
Wat opvalt is dat er geen onafhankelijk gefinancierde studies zijn gevonden die specifiek E219 in voeding onderzoeken. Bij een additief dat al decennia op de markt is, zou je meer onderzoek verwachten. Dit gebrek aan recente, onafhankelijke data maakt het lastig om een volledig beeld te schetsen van de veiligheid op lange termijn. EFSA heeft parabenen als groep beoordeeld en de huidige ADI gehandhaafd, maar een grondige herbeoordeling met moderne methoden zou welkom zijn.
Bredere context
E219 is in de EU toegelaten als voedingsadditief, maar het gebruik ervan is beperkt tot specifieke productcategorieën. De parabenen (E214, E215, E218 en E219) worden steeds minder vaak toegepast in voeding, mede door de maatschappelijke discussie over hun veiligheid en de beschikbaarheid van alternatieven.
In sommige landen buiten de EU worden parabenen in voeding strenger gereguleerd of zelfs niet meer toegestaan. De discussie richt zich vooral op de cumulatieve blootstelling: je komt parabenen niet alleen tegen in voeding, maar ook in cosmetica, medicijnen en andere producten. Die totale blootstelling wordt niet altijd meegenomen in de veiligheidsbeoordeling van individuele E-nummers. Voor kinderen en zwangere vrouwen is het verstandig om de blootstelling aan parabenen zo laag mogelijk te houden, ook al is er geen formeel verbod op E219 in reguliere voedingsmiddelen.
Bijwerkingen
Bij de concentraties die in voeding worden gebruikt zijn geen bijwerkingen te verwachten. Wel kunnen benzoëzuuresters bij een kleine groep mensen histamine vrijmaken, wat kan leiden tot pseudo-allergische reacties. Bij mensen met bestaande huidproblemen kunnen parabenen de klachten verergeren. Contactallergie wordt regelmatig beschreven bij cosmetisch gebruik, maar komt niet voor bij levensmiddelen.
Van de gevonden studie over E219 als voedingsadditief kon geen enkele worden meegenomen in de analyse. Er is daardoor geen informatie beschikbaar over de financiering van het onderzoek. Dit is een opvallend gegeven: voor een additief dat al tientallen jaren wordt gebruikt, zou je verwachten dat er meerdere onafhankelijke studies beschikbaar zijn.
Het ontbreken van onafhankelijk onderzoek betekent niet automatisch dat E219 onveilig is, maar het maakt het wel moeilijker om de veiligheid met grote zekerheid te bevestigen. De huidige goedkeuring is gebaseerd op groepsbeoordelingen van parabenen en op oudere data. Voor een gezondheidsbewuste consument is dit een reden om terughoudend te zijn.
Beoordeling medische literatuur
Er is opvallend weinig wetenschappelijk onderzoek beschikbaar dat specifiek naar E219 in voeding kijkt. De veiligheidsbeoordeling leunt op groepsdata van parabenen en op oudere evaluaties. Dat betekent niet dat E219 per definitie onveilig is, maar wel dat de wetenschappelijke basis smaller is dan je zou verwachten voor een goedgekeurd additief. Bovendien wordt bij de ADI-vaststelling niet altijd rekening gehouden met de totale blootstelling aan parabenen uit alle bronnen samen (voeding, cosmetica, medicijnen). Voor wie graag op zeker speelt, is het verstandig om producten met E219 niet standaard in je mandje te leggen als er alternatieven zonder parabenen beschikbaar zijn.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
Mancini, F. R., Paul, D., Gauvreau, J. et al. (2015)
ADI-overschrijding voor benzoaten bij kinderen niet uitgesloten
|
Blootstellingsstudie | Gemengd | — |
Onafhankelijk
Scopus affiliatie: Alma Mater Studiorum Università di Bologna (Italy)
|
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
