E270 - Melkzuur
De veiligheidsscore geeft aan hoe veilig dit E-nummer is op een schaal van 0 tot 100, op basis van wetenschappelijk onderzoek.
- ● 60–100: Geen bezwaar — Veilig bevonden in onderzoek
- ● 40–59: Beperk gebruik — Mogelijk risico, nader onderzoek nodig
- ● 0–39: Zo min mogelijk — Risico’s vastgesteld in onderzoek
De vergelijking laat zien hoe dit E-nummer scoort ten opzichte van alle andere E-nummers die wij beoordeeld hebben.
Dit E-nummer scoort beter dan 96% en slechter dan 4% van alle E-nummers. Hoe hoger het percentage, hoe veiliger.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Lactic acid, Lactaat, L-melkzuur, D-melkzuur, DL-melkzuur, 2-hydroxypropionzuur, Melkzuur
- Komt voor in
- Yoghurt, Karnemelk, Zuurkool, Zuurdesembrood, Snoep, Frisdrank, Dressings, Kant-en-klaarmaaltijden, Aardappelproducten, Ingelegde groenten, Kaas
- ADI
- EFSA heeft geen numerieke ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor melkzuur. Dit betekent dat er op basis van het beschikbare onderzoek geen schadelijke effecten zijn aangetoond en dat een maximale dagelijkse limiet niet nodig wordt geacht. Melkzuur mag in de EU worden gebruikt in quantum satis, wat betekent: zoveel als nodig is voor het beoogde doel, maar niet meer.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Geschikt voor vegetariërs, veganisten (tenzij gemaakt met melksuiker/lactose), halal en kosher. Ondanks de naam wordt melkzuur meestal gemaakt uit plantaardige suikers en is het veilig bij lactose-intolerantie of melkallergie. Als lactose is gebruikt in de productie, staat dit op het etiket.
Verboden in babyvoeding omdat de lever van zuigelingen de D- en DL-vormen nog niet goed kan verwerken. Bij extreem hoge doseringen in dierproeven trad tijdelijke acidose op. Melkzuur wordt breed ingezet in ultrabewerkte producten zoals snoep, frisdrank en kant-en-klaarmaaltijden, waardoor de cumulatieve blootstelling hoger kan zijn dan je verwacht. Kwetsbare groepen zoals personen met mitochondriale aandoeningen worden in het onderzoek niet apart besproken.
EFSA heeft geen maximale dagelijkse inname vastgesteld omdat er geen schadelijke effecten voor mensen zijn aangetoond bij normale consumptie. Melkzuur komt van nature voor in veel gefermenteerde voedingsmiddelen. Het is geschikt voor alle diëten, inclusief veganistisch, halal en kosher. Ondanks de naam bevat het geen melk en is het veilig bij lactose-intolerantie of melkallergie.
Melkzuur (E270) is een voedingszuur dat van nature voorkomt in gefermenteerde producten zoals yoghurt, karnemelk, zuurkool en zuurdesembrood. Het ontstaat wanneer melkzuurbacteriën suikers omzetten. Als additief wordt het commercieel geproduceerd door bacteriële fermentatie van suikers uit mais, suikerbiet of aardappel. Ondanks de naam heeft het dus meestal niets met melk te maken. Melkzuur wordt gebruikt als conserveermiddel (vooral tegen gisten), als zuurteregelaar en als smaakstof.
Je komt melkzuur tegen in heel veel producten: van zuivelproducten en brood tot snoep, frisdrank, dressings, aardappelproducten en kant-en-klaarmaaltijden. Het mag in de EU in vrijwel alle eet- en drinkwaren worden gebruikt zonder maximale hoeveelheid (quantum satis, oftewel: zoveel als nodig is). Omdat het zo breed wordt ingezet, ook in ultrabewerkte producten, kan je dagelijkse blootstelling hoger zijn dan je misschien denkt. Gelukkig kan je lichaam melkzuur van nature goed verwerken, want het wordt ook in je eigen cellen aangemaakt.
EFSA heeft geen numerieke ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor melkzuur, omdat er geen schadelijke effecten voor mensen zijn aangetoond. Dat is een positief signaal. Er is wel een belangrijke uitzondering: de D- en DL-vormen van melkzuur zijn verboden in babyvoeding. De lever van zuigelingen is nog niet in staat om deze vormen goed om te zetten. Voor volwassenen zijn er geen bijwerkingen bekend bij normale consumptie. Mensen met zeldzame aandoeningen die verband houden met lactaatacidose (zoals bepaalde mitochondriale ziekten) worden in het beschikbare onderzoek niet apart besproken, dus als dat op jou van toepassing is, is het verstandig om met een arts te overleggen.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 4 relevante studies over melkzuur die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan is er één industrie-gefinancierd, zijn er 2 onafhankelijk gefinancierd en bij 1 studie was de financieringsbron onbekend.
De belangrijkste herbeoordeling komt van EFSA uit 2020, waarin melkzuur samen met andere voedingszuren opnieuw werd geëvalueerd. De conclusie was helder: er zijn geen schadelijke effecten vastgesteld en een numerieke ADI is niet nodig. Dit is de meest recente en meest omvattende beoordeling. Een eerdere EFSA-evaluatie uit 2015 bevestigde dat melkzuur veilig is voor consumenten, al werd opgemerkt dat het bij directe blootstelling (bijvoorbeeld in een werkomgeving) irriterend kan zijn voor huid en luchtwegen.
Een dierstudie uit 1981 onderzocht wat er gebeurt bij extreem hoge doseringen melkzuur bij ratten. Bij een dosis van 3,6 g per kg lichaamsgewicht trad tijdelijke acidose op, maar die was binnen 24 uur volledig hersteld. Om dit in perspectief te plaatsen: voor een volwassene van 70 kg zou dat neerkomen op ruim 250 gram melkzuur in één keer. Dat is een hoeveelheid die je via voeding nooit zult binnenkrijgen. De studie bevestigt daarmee eigenlijk dat melkzuur bij normale inname geen probleem vormt.
De industrie-gefinancierde studie uit 2023 ging specifiek over de vraag of er levensvatbare bacteriecellen aanwezig zijn in melkzuur dat geproduceerd wordt door een bepaald micro-organisme. De conclusie was dat er geen levensvatbare cellen in het eindproduct zitten en dat er geen veiligheidszorgen zijn voor mensen. Deze studie gaat dus niet over de directe toxiciteit van melkzuur zelf, maar over de veiligheid van het productieproces.
Over het geheel genomen is het bewijs consistent: melkzuur is veilig bij normale voedselinname. Het aantal studies is beperkt (4 stuks), maar de conclusies wijzen allemaal dezelfde kant op. Er zijn geen tegenstrijdigheden in het onderzoek. Wel valt op dat kwetsbare groepen zoals zuigelingen (waarvoor het verbod geldt) en personen met lactaatacidose-gerelateerde aandoeningen niet uitgebreid zijn onderzocht in deze studies.
Bredere context
Regelgeving en bijzonderheden
Melkzuur is in de EU goedgekeurd als voedingsadditief (E270) en mag worden gebruikt in vrijwel alle eet- en drinkwaren zonder vastgestelde maximumdosering (quantum satis). Het is ook toegestaan in biologische producten. EFSA heeft geen numerieke ADI vastgesteld omdat er geen aanwijzingen zijn voor schadelijke effecten bij mensen. Er is geen IARC-classificatie voor melkzuur, wat past bij het veiligheidsprofiel van deze stof.
Een belangrijke uitzondering betreft babyvoeding: de D- en DL-vormen van melkzuur zijn hierin verboden. De lever van zuigelingen kan deze vormen nog niet goed verwerken. Alleen de L-vorm mag in beperkte mate in zuigelingenvoeding worden gebruikt. Voor ouders is het dus goed om hier alert op te zijn. Daarnaast worden personen met zeldzame aandoeningen die verband houden met een verstoord lactaatmetabolisme (zoals bepaalde mitochondriale ziekten) niet specifiek besproken in het beschikbare onderzoek. Als dit op jou of je kind van toepassing is, overleg dan met een arts.
- EU-status: goedgekeurd, quantum satis (geen maximumdosering)
- Toegestaan in biologische producten
- Verboden in babyvoeding (D- en DL-vormen)
- Geen IARC-classificatie
- Geen numerieke ADI vastgesteld door EFSA
Bijwerkingen
Bij volwassenen zijn geen bijwerkingen bekend bij normale consumptie. De D- en DL-vormen van melkzuur zijn verboden in babyvoeding omdat de lever van zuigelingen deze vormen nog niet goed kan omzetten. Bij extreem hoge doseringen (ver boven wat je via voeding binnenkrijgt) kan tijdelijke acidose optreden, maar dit herstelt snel.
Financiering van het onderzoek
Van de 4 meegenomen studies is er 1 gefinancierd door de industrie (DSM, via Jungbunzlauer SA), zijn er 2 onafhankelijk gefinancierd (door EFSA en WHO) en is bij 1 studie de financieringsbron onbekend. De industrie-gefinancierde studie betreft specifiek de veiligheid van het productieproces (afwezigheid van levensvatbare bacteriecellen in het eindproduct) en gaat niet over de directe toxiciteit van melkzuur zelf.
De twee belangrijkste veiligheidsbeoordelingen zijn uitgevoerd door onafhankelijke instanties (EFSA). De invloed van industriefinanciering op het totaalbeeld is daardoor beperkt. De conclusie dat melkzuur veilig is, wordt gedragen door onafhankelijk onderzoek. Wel is het totale aantal studies klein, wat betekent dat het bewijs weliswaar consistent maar beperkt in omvang is.
Beoordeling medische literatuur
Het onderzoek naar melkzuur als voedingsadditief is consistent positief, maar beperkt in omvang met slechts 4 studies. De belangrijkste veiligheidsbeoordelingen zijn uitgevoerd door onafhankelijke instanties (EFSA), wat de betrouwbaarheid versterkt. Wel is het goed om te weten dat kwetsbare groepen, zoals zuigelingen en mensen met aandoeningen die verband houden met een verstoord lactaatmetabolisme, niet specifiek zijn onderzocht. Het verbod op D- en DL-melkzuur in babyvoeding is een concrete voorzorgsmaatregel. De enige dierproef die negatieve effecten liet zien, gebruikte een extreem hoge dosering die via voeding niet haalbaar is.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
Younes et al. (2020)
Geen schadelijke effecten; geen numerieke ADI nodig voor melkzuur
|
EFSA/WHO-evaluatie | Veilig | 84% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door who
|
|
Morotomi et al. (1981)
Extreme dosis veroorzaakt tijdelijke acidose, volledig hersteld na 24 uur
|
Dierstudie | Overwegend veilig | 19% | Onbekend |
|
2015
Veilig voor consument; irriterend voor werkers bij directe blootstelling
|
EFSA/WHO-evaluatie | Overwegend veilig | 15% |
Onafhankelijk
EFSA-evaluatie (European Food Safety Authority), een onafhankelijke EU-instantie
|
|
Bampidis et al. (2023)
Geen levensvatbare cellen in eindproduct; geen veiligheidszorgen voor mensen
|
EFSA/WHO-evaluatie | Veilig | 11% |
Industrie
Industrie-organisatie: dsm
|
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
