E388 - Thiodipropionzuur
Dit additief is niet meer toegelaten of wordt niet meer als voedseladditief beschouwd conform EU-verordening 1333/2008.
Dit additief is niet meer toegelaten of wordt niet meer als voedseladditief beschouwd conform EU-verordening 1333/2008. Een vergelijking met andere E-nummers is daarom niet van toepassing.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Thiodipropionic acid, 3,3'-Thiodipropionzuur, TDPA, Bis(2-carboxyethyl)sulfide
- Komt voor in
- Oliën, Vetten, Cosmetica
- ADI
- De eerder vastgestelde ADI is maximaal 3 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg betekent dat een maximum van 210 mg per dag. Omdat thiodipropionzuur in de EU niet meer is toegelaten als voedseladditief, is deze ADI in de praktijk niet meer van toepassing voor Europese consumenten.
- EU-status
- Niet meer toegelaten of wordt niet meer als additief beschouwd
- Dieetinfo
- Thiodipropionzuur kan worden gebruikt door alle religies, vegetariërs en veganisten. De stof is synthetisch geproduceerd en bevat geen dierlijke bestanddelen.
In de EU niet meer toegelaten als voedseladditief. Er zijn slechts 2 studies beschikbaar, waarvan geen enkele gericht is op directe orale inname via voeding. EFSA beveelt nader onderzoek aan naar oxidatieproducten van thiodipropionzuur. Er is geen onderzoek naar kwetsbare groepen zoals kinderen, zwangeren of nierpatiënten.
Bij lage blootstelling (migratie uit verpakkingsmateriaal onder 5 mg/kg) zijn geen veiligheidsrisico's aangetoond. Geschikt voor alle religies, vegetariërs en veganisten. Geen bijwerkingen bekend bij de gebruikte concentraties.
Thiodipropionzuur (E388) is een antioxidant die wordt ingezet om vetten en oliën te beschermen tegen bederf en ranzig worden. Hoewel de stof in sommige bronnen als 'natuurlijk' wordt geclassificeerd, wordt thiodipropionzuur in de praktijk overwegend synthetisch geproduceerd voor industrieel gebruik. Je komt het vooral tegen in oliën, vetten en cosmetische producten. Belangrijk om te weten: in de EU is thiodipropionzuur niet meer toegelaten als voedseladditief. Je zult het dus niet (legaal) tegenkomen in voedingsmiddelen die in de EU worden verkocht.
De veiligheidsinformatie over deze stof is beperkt. Er zijn slechts twee wetenschappelijke studies beschikbaar, en geen van beide gaat specifiek over het gebruik als voedingsadditief. De ene studie van EFSA gaat over migratie vanuit voedselverpakkingsmateriaal en de andere betreft cosmetisch gebruik. Dat maakt het lastig om met zekerheid iets te zeggen over de veiligheid bij directe inname via voeding.
Eerder werd een ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld van maximaal 3 mg per kilogram lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg zou dat neerkomen op maximaal 210 mg per dag. Omdat de stof in de EU niet meer als voedseladditief is toegelaten, is deze ADI in de praktijk minder relevant voor Europese consumenten. Er zijn geen bijwerkingen bekend bij de concentraties die in het verleden werden gebruikt, maar er is ook geen onderzoek gedaan naar kwetsbare groepen zoals kinderen, zwangeren of mensen met nierproblemen.
Het gebrek aan gericht onderzoek naar orale inname via voeding maakt voorzichtigheid gepast. EFSA heeft bovendien aanbevolen om de oxidatieproducten van thiodipropionzuur nader te onderzoeken, wat een openstaand veiligheidspunt is. Als je bewust met je voeding omgaat, is het goed om te weten dat dit additief in Europa niet meer in je eten mag zitten.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 2 relevante studies over thiodipropionzuur die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan is er één onafhankelijk gefinancierd en bij 1 studie was de financieringsbron onbekend.
De EFSA-studie uit 2011 beoordeelde de veiligheid van thiodipropionzuur in de context van voedselverpakkingsmateriaal. De conclusie was dat er geen veiligheidsrisico is zolang de migratie vanuit het verpakkingsmateriaal onder de 5 mg per kilogram voedsel blijft. Dat klinkt geruststellend, maar het is belangrijk om te beseffen dat dit iets heel anders is dan het direct toevoegen van de stof aan voedsel. EFSA gaf daarnaast aan dat de oxidatieproducten van thiodipropionzuur nader onderzocht moeten worden. Dat voorbehoud is veelzeggend: het betekent dat er nog onbeantwoorde vragen zijn over wat er met de stof gebeurt als die wordt afgebroken.
De tweede studie is een review van het Cosmetic Ingredient Review (CIR) panel uit 2010, gepubliceerd in het International Journal of Toxicology. Deze review concludeerde dat thiodipropionzuur en verwante esters geen significante toxiciteit vertonen en veilig zijn voor cosmetisch gebruik. De bewijskracht van deze studie is beperkt (0.28), onder andere omdat de conclusies deels zijn gebaseerd op gegevens van verwante stoffen (zoals DLTDP, een dialkylester) en niet specifiek op thiodipropionzuur zelf. Bovendien gaat het om gebruik op de huid, niet om inname via de mond.
Wat opvalt is dat geen van beide studies direct gaat over het gebruik van thiodipropionzuur als voedingsadditief in de gangbare zin. De EFSA-studie betreft indirecte blootstelling via verpakking en de CIR-review betreft cosmetisch gebruik. Daarmee is de conclusie dat thiodipropionzuur 'veilig' zou zijn als voedingsadditief onvoldoende onderbouwd door het beschikbare onderzoek. Er is ook geen IARC-classificatie beschikbaar, wat niet betekent dat de stof veilig is, maar dat er simpelweg onvoldoende onderzoek naar is gedaan.
Er zijn geen studies beschikbaar die specifiek kijken naar de effecten bij kwetsbare groepen zoals kinderen, zwangere vrouwen of mensen met nierproblemen. Dat is een belangrijk hiaat in de kennis. Gezien het feit dat de stof in de EU niet meer als voedseladditief is toegelaten, lijkt de Europese regelgever hier een voorzichtige koers te varen.
Bredere context
Regulering en status
Thiodipropionzuur (E388) is conform EU-verordening 1333/2008 niet meer toegelaten als voedseladditief in de Europese Unie. Dit betekent dat het niet legaal mag worden toegevoegd aan levensmiddelen die in de EU worden verkocht. De stof wordt nog wel gebruikt in cosmetica en als antioxidant in industriële toepassingen buiten de voedingssector.
- In de EU niet toegelaten als voedseladditief.
- Eerder vastgestelde ADI: maximaal 3 mg/kg lichaamsgewicht per dag.
- Geen IARC-classificatie beschikbaar (onvoldoende onderzocht).
- EFSA beveelt nader onderzoek aan naar oxidatieproducten.
- Geen onderzoek beschikbaar naar effecten bij kinderen, zwangeren of nierpatiënten.
Hoewel de stof in sommige classificaties als 'natuurlijk' wordt aangeduid, wordt thiodipropionzuur voor industrieel gebruik overwegend synthetisch geproduceerd. De beperkte hoeveelheid onderzoek en het ontbreken van studies naar directe orale inname maken dat voorzichtigheid op zijn plaats is. Het feit dat de EU de stof niet meer toelaat als voedseladditief is in lijn met het voorzorgsprincipe.
Bijwerkingen
Er zijn geen bijwerkingen bekend bij de concentraties die in het verleden werden gebruikt. EFSA heeft wel aanbevolen om de oxidatieproducten van thiodipropionzuur nader te onderzoeken, wat erop wijst dat er onbeantwoorde vragen zijn over mogelijke afbraakproducten. Er is geen onderzoek naar effecten bij kwetsbare groepen.
Financiering van het onderzoek
Van de twee beschikbare studies is er één onafhankelijk gefinancierd (de EFSA-evaluatie) en bij de andere studie (de CIR-review) is de financieringsbron onbekend. Het CIR-panel wordt doorgaans gefinancierd door de cosmetische industrie, wat een mogelijke belangenverstrengeling kan betekenen, al wordt dit niet expliciet bevestigd in de studiedata.
Met slechts twee studies is het totale bewijs zeer beperkt. Er is geen door de voedingsindustrie gefinancierd onderzoek beschikbaar dat specifiek gaat over het gebruik als voedingsadditief. Het ontbreken van breed onafhankelijk onderzoek naar orale inname maakt het lastig om sterke conclusies te trekken over de veiligheid bij gebruik in voeding.
Beoordeling medische literatuur
Het is goed om te weten dat de twee beschikbare studies niet gaan over het directe gebruik van thiodipropionzuur als voedingsadditief. De EFSA-studie beoordeelt alleen de veiligheid bij zeer lage migratie vanuit verpakkingsmateriaal (onder 5 mg/kg) en de CIR-review gaat over cosmetisch gebruik op de huid. Beide studies concluderen dat de stof 'veilig' is, maar dat geldt strikt genomen alleen voor die specifieke toepassingen.
EFSA heeft daarnaast aanbevolen om de oxidatieproducten van thiodipropionzuur nader te onderzoeken. Dat is een belangrijk voorbehoud dat nuance aanbrengt bij de positieve conclusie. Er is geen onderzoek naar kwetsbare groepen en geen IARC-classificatie. Het feit dat de EU de stof niet meer toelaat als voedseladditief past bij het beperkte bewijs voor veiligheid bij directe orale inname.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
Flavourings (2011)
Geen veiligheidsrisico bij migratie onder 5 mg/kg voedsel
|
EFSA/WHO-evaluatie | Overwegend veilig | 67% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door efsa
|
|
Diamante et al. (2010)
Geen significante toxiciteit; veilig bevonden voor cosmetisch gebruik
|
Review | Veilig | 28% | Onbekend |
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
