E512 - Tinchloride
De veiligheidsscore geeft aan hoe veilig dit E-nummer is op een schaal van 0 tot 100, op basis van wetenschappelijk onderzoek.
- ● 60–100: Geen bezwaar — Veilig bevonden in onderzoek
- ● 40–59: Beperk gebruik — Mogelijk risico, nader onderzoek nodig
- ● 0–39: Zo min mogelijk — Risico’s vastgesteld in onderzoek
De vergelijking laat zien hoe dit E-nummer scoort ten opzichte van alle andere E-nummers die wij beoordeeld hebben.
Dit E-nummer scoort beter dan 11% en slechter dan 89% van alle E-nummers. Hoe hoger het percentage, hoe veiliger.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Tin(II)chloride, Stannous chloride, Tinchloride dihydraat, SnCl2
- Komt voor in
- Ingeblikte asperges, Ingeblikte witte asperges
- ADI
- De ADI is 2 mg tin per kilogram lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg betekent dat maximaal 140 mg tin per dag. Omdat E512 alleen is toegestaan in ingeblikte asperges, ligt de werkelijke blootstelling via voeding ver onder deze grens.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Geschikt voor vegetariërs, veganisten en voor gebruik binnen halal en kosher diëten. E512 bevat geen dierlijke bestanddelen.
Tinchloride bevat tin, een zwaar metaal. Meerdere dierproeven tonen oxidatieve stress, orgaanschade, botafbraak en reproductietoxiciteit aan. Eén studie vond chromosoomafwijkingen en foetale misvormingen bij hoge doses, wat relevant kan zijn voor zwangere vrouwen. Bij 9 van de 10 studies was de financieringsbron onbekend, wat de onafhankelijkheid van het onderzoek lastig te beoordelen maakt.
De EFSA concludeert dat E512 bij het huidige, zeer beperkte toegestane gebruik geen veiligheidsrisico vormt. Het additief is alleen toegestaan in ingeblikte asperges, waardoor de blootstelling via voeding zeer laag is. Geschikt voor alle diëten, inclusief veganistisch, vegetarisch, halal en kosher.
Tinchloride (E512) is een synthetisch additief dat wordt gemaakt uit tinerts en zoutzuur. Het wordt gebruikt als stabilisator en antioxidant, specifiek om kleurverandering tegen te gaan. In de praktijk kom je het vrijwel uitsluitend tegen in ingeblikte (witte) asperges. Het zorgt ervoor dat de asperges hun lichte kleur behouden en niet verkleuren door contact met het blik. Het is dus een heel specifiek additief met een zeer beperkt toepassingsgebied.
Wat tinchloride bijzonder maakt, is dat het tin bevat. Tin is een zwaar metaal en langdurige blootstelling aan zware metalen is over het algemeen onwenselijk. Dierproeven laten zien dat tinchloride bij hogere doses oxidatieve stress, orgaanschade, botafbraak en zelfs reproductietoxiciteit kan veroorzaken. Eén studie toonde chromosoomafwijkingen en foetale misvormingen aan bij muizen, al ging het daarbij om doses die ver boven voedingsniveaus liggen. Toch is extra voorzichtigheid geboden voor zwangere vrouwen en jonge kinderen.
De ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) is vastgesteld op 2 mg tin per kilogram lichaamsgewicht per dag. Voor een volwassene van 70 kg betekent dat maximaal 140 mg tin per dag. Omdat E512 alleen in ingeblikte asperges is toegestaan, is de werkelijke blootstelling via voeding naar verwachting veel lager dan deze grens. De EFSA heeft in 2018 een herevaluatie uitgevoerd en concludeerde dat er bij het huidige, zeer beperkte gebruik geen veiligheidsrisico is. Dat klinkt geruststellend, maar het is goed om te beseffen dat de veiligheid grotendeels afhangt van het feit dat het gebruik zo strikt beperkt is.
Als je liever geen tin in je voeding hebt, kun je kiezen voor verse of diepvriesasperges in plaats van de ingeblikte variant. Dat is een eenvoudige manier om dit additief helemaal te vermijden.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 10 relevante studies over tinchloride die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan is er één onafhankelijk gefinancierd en bij 9 studies was de financieringsbron onbekend.
De meest gezaghebbende studie is de EFSA-herevaluatie uit 2018, uitgevoerd door het ANS Panel van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid. Dit is de enige studie waarvan de onafhankelijke financiering vaststaat. EFSA concludeert dat E512 bij het huidige toegestane gebruik (uitsluitend in ingeblikte asperges) geen veiligheidsrisico vormt. Volgens EFSA is er bij de huidige blootstellingsniveaus ook geen bewijs voor genotoxiciteit. Dit positieve oordeel is sterk gekoppeld aan het feit dat het gebruik zo beperkt is.
De overige studies schetsen een minder rooskleurig beeld van tinchloride als stof. Meerdere dierproeven uit de jaren 1978 tot 2008 tonen aan dat tinchloride bij herhaalde toediening significante schade kan veroorzaken. Studies bij konijnen en ratten laten oxidatieve stress, lever- en nierschade en verstoringen in het bloedbeeld zien. Twee afzonderlijke studies bij ratten tonen aan dat tinchloride de botvorming remt en het calciumgehalte in botten verlaagt, zelfs bij relatief lage doses. Een studie uit 1978 vond maag-darmirritatie, bloedarmoede en groeiremming bij ratten.
Bijzonder zorgwekkend is een studie uit 2008 bij muizen, die aantoonde dat tinchloride bij hoge doses chromosoomafwijkingen, foetale misvormingen en embryoverlies kan veroorzaken. Hoewel deze doses ver boven wat je via voeding binnenkrijgt liggen, is dit relevant voor de risicobeoordeling bij kwetsbare groepen zoals zwangere vrouwen. Een in-vitrostudie uit 2002 bevestigt dat tinchloride DNA-schade en genotoxische effecten kan veroorzaken. Dit staat op gespannen voet met de EFSA-conclusie dat er geen genotoxiciteit is, al neemt EFSA de lage blootstelling via voeding als uitgangspunt.
Er is ook een combinatiestudie uit 1990 waarin tinchloride samen met zeven andere chemicaliën werd getest. Deze studie vond milde nierschade bij hogere doses, maar omdat het om een mengsel ging, zijn de effecten niet eenduidig aan tinchloride toe te schrijven. De bewijskracht van deze studie is dan ook zeer laag. Over het geheel genomen wijst het onderzoek erop dat tinchloride als stof potentieel schadelijk is, maar dat het risico via voeding laag is dankzij de strikt beperkte toepassing.
Bredere context
Regelgeving en beperkingen
Tinchloride (E512) is binnen de EU uitsluitend toegestaan als additief in ingeblikte (witte) asperges, waar het dient als kleur- en smaakstabilisator. Dit is een van de meest beperkte toepassingen van alle E-nummers. De stof is niet toegestaan in andere voedingsmiddelen, wat de blootstelling via voeding zeer laag houdt. Er is geen IARC-classificatie voor tinchloride, wat betekent dat het niet formeel beoordeeld is op kankerverwekkendheid door het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek.
De EFSA heeft in 2018 een volledige herevaluatie uitgevoerd en concludeerde dat er bij het huidige gebruik geen veiligheidsrisico is. De ADI is vastgesteld op 2 mg tin per kilogram lichaamsgewicht per dag. Belangrijk om te weten: tinchloride bevat tin, een zwaar metaal. Hoewel de blootstelling via E512 zeer beperkt is, kan tin ook via andere bronnen in voeding terechtkomen, bijvoorbeeld door migratie uit blikken verpakkingen. Voor zwangere vrouwen en jonge kinderen is extra voorzichtigheid geboden. Eén dierstudie toonde aan dat tinchloride bij hoge doses chromosoomafwijkingen, foetale misvormingen en embryoverlies kan veroorzaken. Hoewel deze doses ver boven voedingsniveaus liggen, is het verstandig om als zwangere vrouw bewust om te gaan met ingeblikte producten.
Bijwerkingen
Bij gebruik in levensmiddelen zijn er geen bijwerkingen gerapporteerd bij normale consumptie. Bij direct contact kan tinchloride oog- en slijmvliesirritatie veroorzaken. Dierproeven tonen bij hogere doses oxidatieve stress, lever- en nierschade, botafbraak, bloedarmoede en maag-darmirritatie aan. Bij zeer hoge doses zijn in dierproeven chromosoomafwijkingen en foetale misvormingen waargenomen.
Financiering van het onderzoek
Van de 10 meegenomen studies is er slechts één waarvan de onafhankelijke financiering vaststaat: de EFSA-herevaluatie uit 2018, uitgevoerd door een onafhankelijk EU-agentschap. Bij de overige 9 studies is de financieringsbron onbekend. Er zijn geen studies gevonden die door de industrie zijn gefinancierd.
Het feit dat bij het overgrote deel van de studies de financiering onbekend is, maakt het lastig om de onafhankelijkheid van het onderzoek volledig te beoordelen. Wel is het positief dat er geen aanwijzingen zijn voor industriefinanciering. De EFSA-studie, die als enige aantoonbaar onafhankelijk is, is ook de studie met de hoogste bewijskracht en geeft het meest geruststellende beeld. De dierproeven met negatieve uitkomsten zijn ouder (1978-2008) en het is niet altijd duidelijk wie het onderzoek heeft betaald. Dit is geen reden om de resultaten te wantrouwen, maar het is goed om in gedachten te houden.
Beoordeling medische literatuur
Het onderzoek naar tinchloride laat een duidelijke tegenstelling zien. De EFSA concludeert dat er geen veiligheidsrisico is en geen bewijs voor genotoxiciteit, terwijl meerdere dierproeven en een in-vitrostudie juist wél DNA-schade en genotoxische effecten aantonen. Dit verschil is te verklaren doordat EFSA de zeer lage blootstelling via voeding als uitgangspunt neemt. De schadelijke effecten in dierproeven treden op bij doses die veel hoger liggen dan wat je via ingeblikte asperges binnenkrijgt.
Belangrijk om te weten is dat bij 9 van de 10 studies de financieringsbron onbekend is. Dat maakt het lastig om de onafhankelijkheid van het volledige onderzoeksbeeld te beoordelen. De veiligheid van E512 hangt sterk af van het feit dat het gebruik zo strikt beperkt is. Als dit additief breder zou worden ingezet, zou de risicobeoordeling er heel anders uitzien.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
EFSA et al. (2018)
EFSA: geen veiligheidsrisico bij huidige toegestane gebruik en niveaus
|
EFSA/WHO-evaluatie | Overwegend veilig | 88% |
Onafhankelijk
EFSA ANS Panel — Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid, een onafhankelijk EU-agentschap
|
|
El-Makawy et al. (2008)
Tinchloride veroorzaakt chromosoomafwijkingen, foetale misvormingen en embryoverlies
|
Dierstudie | Bewezen schadelijk | 29% | Onbekend |
|
Yousef et al. (2007)
Tinchloride veroorzaakt significante oxidatieve schade en metabole stoornissen bij konijnen
|
Dierstudie | Schadelijk | 28% | Onbekend |
|
El-Demerdash et al. (2005)
Tinchloride veroorzaakt ernstige orgaanschade en oxidatieve stress in dieren
|
Dierstudie | Schadelijk | 28% | Onbekend |
|
Yamaguchi et al. (1982)
Tinchloride remt botvorming bij ratten via direct botmechanisme
|
Dierstudie | Schadelijk | 23% | Onbekend |
|
Fritsch et al. (1978)
Tinchloride veroorzaakt maag-darmirritatie, bloedarmoede en groeiremming bij ratten
|
Dierstudie | Schadelijk | 23% | Onbekend |
|
Yamaguchi, M, Okada, S (1980)
Tinchloride remt botvorming significant in rattenfemur bij lage dosis
|
Dierstudie | Schadelijk | 23% | Onbekend |
|
Yamaguchi et al. (1980)
NOAEL lager dan 0,6 mg/kg/dag; botschade en levereffecten bij lage doses
|
Dierstudie | Schadelijk | 23% | Onbekend |
|
Silva et al. (2002)
Tinchloride veroorzaakt DNA-schade en genotoxische effecten via ROS-productie
|
In vitro | Schadelijk | 16% | Onbekend |
|
Jonker et al. (1990)
Milde nierschade bij NOAEL-dosis; geen effect bij lagere doses
|
Dierstudie | Gemengd | 9% | Onbekend |
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
