E518 - Magnesiumsulfaat
Dit additief is niet meer toegelaten of wordt niet meer als voedseladditief beschouwd conform EU-verordening 1333/2008.
Dit additief is niet meer toegelaten of wordt niet meer als voedseladditief beschouwd conform EU-verordening 1333/2008. Een vergelijking met andere E-nummers is daarom niet van toepassing.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Magnesium sulfate, Epsom zout, Bitterzout, Epsomiet, MgSO4
- Komt voor in
- Tofu, Bier, Ingeblikte groenten, Mineraalwater, Zout, Voedingssupplementen
- ADI
- Er is geen ADI vastgesteld voor magnesiumsulfaat. Dit komt niet doordat het zo veilig is dat een limiet overbodig zou zijn, maar doordat er onvoldoende gegevens beschikbaar waren om een volledige veiligheidsbeoordeling te maken.
- EU-status
- Niet meer toegelaten of wordt niet meer als additief beschouwd
- Dieetinfo
- Geschikt voor alle diëten: vegetarisch, veganistisch, halal en kosher. Geen dierlijke bestanddelen.
Er zijn geen humane studies beschikbaar over de veiligheid van E518 als voedingsadditief. De enige studie met concrete bevindingen is een in-vitro onderzoek met beperkte bewijskracht. De EFSA/JECFA-evaluatie bevatte onvoldoende data om de veiligheid volledig vast te stellen. Bij hogere doses werkt magnesiumsulfaat sterk laxerend, wat vooral bij kinderen en mensen met nierproblemen risico's kan geven.
Magnesiumsulfaat is een natuurlijk mineraal zout dat al eeuwenlang bekend is. In laboratoriumtesten toonde synthetisch E518 verwaarloosbare toxiciteit. Het is geschikt voor alle diëten, inclusief veganistisch, vegetarisch, halal en kosher. Bij de kleine hoeveelheden die in voeding voorkomen, zijn geen bijwerkingen gerapporteerd.
Magnesiumsulfaat, ook bekend als Epsom zout of bitterzout, is een natuurlijk mineraal zout dat je onder E-nummer E518 kunt tegenkomen. Het wordt commercieel gemaakt uit zwavelzuur en magnesiumzouten. In de voedingsindustrie wordt het gebruikt als verstevigingsmiddel en om producten te verrijken met magnesium. Je vindt het onder andere in tofu (als stollingsmiddel), bier, ingeblikte groenten, mineraalwater en zout. Buiten de voedingsindustrie is het ook bekend als laxeermiddel en wordt het in de geneeskunde ingezet bij onder meer zwangerschapsvergiftiging.
Wat opvalt bij E518 is dat er geen ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) is vastgesteld door EFSA of JECFA. Dat klinkt misschien geruststellend ("zo veilig dat er geen limiet nodig is"), maar in dit geval is de reden anders: er waren simpelweg onvoldoende gegevens om een volledige veiligheidsbeoordeling te maken. Dat is een belangrijk verschil. Bij de kleine hoeveelheden die je via voeding binnenkrijgt, zijn er geen bijwerkingen gerapporteerd. Maar magnesiumsulfaat heeft bij hogere doses een sterk laxerende werking.
Goed om te weten: E518 staat niet op de positieve lijst van toegelaten voedingsadditieven in de EU (Verordening 1333/2008). Magnesiumsulfaat mag dus niet als voedingsadditief aan levensmiddelen worden toegevoegd, maar wordt wel nog gebruikt in voedingssupplementen als bron van magnesium. Kinderen zijn gevoeliger voor het laxerende effect en voor verstoringen in de elektrolytenbalans. Ook mensen met nierproblemen moeten opletten, omdat zij magnesium minder goed kunnen uitscheiden. Bij gelijktijdig gebruik van magnesiumsupplementen of magnesiumhoudende laxeermiddelen kan de totale inname flink oplopen.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 2 relevante studies over magnesiumsulfaat die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan is er één industrie-gefinancierd en bij 1 studie was de financieringsbron onbekend.
De meest concrete studie is een in-vitro onderzoek uit 2025 (Giordani et al.), waarin synthetisch magnesiumsulfaat (Epsom salt) werd vergeleken met natuurlijk epsomiet. De onderzoekers concludeerden dat synthetisch E518 een verwaarloosbare toxiciteit vertoont in laboratoriumtesten. Interessant genoeg bleek het natuurlijke mineraal epsomiet juist gevaarlijker door de aanwezigheid van onzuiverheden. Dit is een laboratoriumstudie met een beperkte bewijskracht (0,26 op een schaal van 0 tot 1), wat betekent dat je voorzichtig moet zijn met het vertalen van deze resultaten naar de dagelijkse praktijk bij mensen.
De tweede studie is een JECFA-evaluatie uit 2007, gepubliceerd als WHO Technical Report. Deze evaluatie is industrie-gefinancierd. Het opvallende is dat deze publicatie geen concrete resultaten of conclusies bevat over de veiligheid van magnesiumsulfaat. De evaluatie wordt gelabeld als "onvoldoende data". Dat betekent dat de internationale voedselveiligheidsautoriteiten op basis van de beschikbare gegevens geen definitief oordeel konden vellen over de veiligheid van E518 als voedingsadditief.
Het ontbreken van humane studies is een duidelijke beperking. We weten uit de medische praktijk dat magnesiumsulfaat bij hogere doses als osmotisch laxeermiddel werkt en dat mensen met nierfunctiestoornissen magnesium minder goed uitscheiden, wat kan leiden tot te hoge magnesiumspiegels in het bloed (hypermagnesiëmie). Er is geen IARC-classificatie voor magnesiumsulfaat, wat betekent dat het niet als kankerverwekkend wordt beschouwd. Bij de hoeveelheden die je normaal via voeding binnenkrijgt, is er geen reden tot acute bezorgdheid. Maar het gebrek aan degelijk onderzoek maakt het lastig om met zekerheid te zeggen dat langdurig gebruik als additief volledig zonder risico is.
Bredere context
Regelgeving en status
Magnesiumsulfaat (E518) is in de EU conform verordening 1333/2008 niet meer toegelaten als voedingsadditief, of wordt niet meer als zodanig beschouwd. Het kan nog wel als ingrediënt of verwerkingshulpstof voorkomen in bepaalde producten. JECFA heeft geen ADI vastgesteld vanwege onvoldoende beschikbare data. Er is geen IARC-classificatie: magnesiumsulfaat wordt niet als kankerverwekkend beschouwd.
Aandachtspunten voor kwetsbare groepen
- Kinderen zijn gevoeliger voor het laxerende effect van magnesiumsulfaat en voor verstoringen in de elektrolytenbalans. Hoewel de hoeveelheden in voeding doorgaans klein zijn, is extra oplettendheid gepast.
- Mensen met nierproblemen kunnen magnesium minder goed uitscheiden. Bij hen kan de magnesiuminname oplopen, vooral bij gelijktijdig gebruik van magnesiumsupplementen of magnesiumhoudende laxeermiddelen.
- De stof bevat geen natrium en draagt dus niet bij aan de natriumbelasting.
Bijwerkingen
Bij de hoeveelheden die in voedingsmiddelen voorkomen, zijn geen bijwerkingen gerapporteerd. Magnesiumsulfaat heeft bij hogere doses wel een sterk laxerende werking. Mensen met nierproblemen lopen risico op hypermagnesiëmie (te hoge magnesiumspiegels in het bloed) bij hoge inname.
Financiering van het onderzoek
Van de 2 meegenomen studies is er 1 industrie-gefinancierd (de JECFA-evaluatie uit 2007) en bij de andere studie (Giordani et al., 2025) was de financieringsbron onbekend. Er zijn geen onafhankelijk gefinancierde studies beschikbaar. Dit is een zwak punt in de bewijsbasis: de enige evaluatie door een internationale autoriteit is industrie-gefinancierd en bevat bovendien geen inhoudelijke conclusies over magnesiumsulfaat.
Het feit dat er geen onafhankelijk gefinancierd onderzoek beschikbaar is, maakt het lastig om de veiligheid objectief te beoordelen. De industrie-gefinancierde JECFA-studie draagt wel bij aan de totale bewijskracht in de scoring, maar bevat feitelijk geen concrete veiligheidsdata over E518. Dit kan de indruk wekken dat er meer bewijs is dan er daadwerkelijk is.
Beoordeling medische literatuur
De bewijsbasis voor de veiligheid van magnesiumsulfaat als voedingsadditief is opvallend dun. De JECFA-evaluatie uit 2007 is industrie-gefinancierd en bevat geen concrete conclusies over E518, maar telt wel mee in de totale bewijskracht. Dit kan een vertekend beeld geven. De enige studie met inhoudelijke resultaten is een in-vitro onderzoek met lage bewijskracht, dat niet zomaar vertaald kan worden naar wat er in het menselijk lichaam gebeurt.
Wat je als lezer moet onthouden: bij de kleine hoeveelheden in voeding is er geen reden tot paniek, maar er is ook geen stevig wetenschappelijk bewijs dat langdurig gebruik als additief volledig veilig is. De EU heeft E518 niet meer als voedingsadditief toegelaten, wat past bij het voorzorgsprincipe gezien het gebrek aan data.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
Joint et al. (2007)
Tekst bevat geen resultaten of conclusies over veiligheid magnesiumsulfaat
|
EFSA/WHO-evaluatie | — | 59% |
Industrie
Industrie-auteur: walker, r.
|
|
Giordani et al. (2025)
Synthetisch E518 (Epsom salt) toont verwaarloosbare toxiciteit; natuurlijk epsomiet gevaarlijker door onzuiverheden
|
In vitro | Overwegend veilig | 26% | Onbekend |
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
