E528 - Magnesiumhydroxide
De veiligheidsscore geeft aan hoe veilig dit E-nummer is op een schaal van 0 tot 100, op basis van wetenschappelijk onderzoek.
- ● 60–100: Geen bezwaar — Veilig bevonden in onderzoek
- ● 40–59: Beperk gebruik — Mogelijk risico, nader onderzoek nodig
- ● 0–39: Zo min mogelijk — Risico’s vastgesteld in onderzoek
De vergelijking laat zien hoe dit E-nummer scoort ten opzichte van alle andere E-nummers die wij beoordeeld hebben.
Dit E-nummer scoort beter dan 57% en slechter dan 43% van alle E-nummers. Hoe hoger het percentage, hoe veiliger.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Magnesium hydroxide, Magnesia, Melk van Magnesia, Milk of Magnesia, Magnesiumhydroxyde, Mg(OH)2
- Komt voor in
- Kaas, Ingeblikte groenten, Cacao- en chocoladeproducten, Zuivelproducten
- ADI
- Er is geen ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor magnesiumhydroxide. Dit betekent dat de stof bij normaal gebruik als voedingsadditief als zo veilig wordt beschouwd dat een numerieke bovengrens niet nodig is. De hoeveelheden die via voeding worden ingenomen liggen ver onder therapeutische doses.
- EU-status
- Goedgekeurd
- Dieetinfo
- Geschikt voor vegetariërs, veganisten en alle religieuze diëten (halal, kosher). Magnesiumhydroxide is van minerale oorsprong en bevat geen dierlijke bestanddelen.
De EFSA heeft de veiligheid nog niet volledig kunnen vaststellen door gebrek aan data. Bij therapeutische doses zijn fatale gevallen van hypermagnesemie gemeld bij patiënten met ernstige nierproblemen. In hoge concentraties werkt magnesium laxerend. Magnesiumhydroxide kan de opname van ijzer verminderen.
Als voedingsadditief wordt magnesiumhydroxide in zeer kleine hoeveelheden gebruikt, ver onder therapeutische doses. Er is geen ADI-limiet vastgesteld, wat betekent dat het bij normaal gebruik als veilig wordt beschouwd. Het is geschikt voor alle diëten, inclusief veganistisch, vegetarisch, halal en kosher. Het meeste beschikbare onderzoek is onafhankelijk gefinancierd.
Magnesiumhydroxide (E528) is een witte, minerale stof die wordt gewonnen uit magnesiumhoudende mineralen. Het is dus van natuurlijke oorsprong. Je kent het misschien onder de naam 'Melk van Magnesia', een middel dat al heel lang wordt gebruikt als maagzuurremmer en mild laxeermiddel. In de voedingsindustrie wordt het ingezet als zuurteregelaar. Het helpt de zuurgraad van producten te reguleren.
Je komt E528 vooral tegen in kaas (waar het het stremproces ondersteunt), ingeblikte groenten (om de kleur mooi te houden) en in cacao- en chocoladeproducten. Het mag in de EU in principe in alle eet- en drinkwaren worden gebruikt in de hoeveelheid die nodig is (quantum satis), maar in de praktijk wordt het in relatief weinig productcategorieën en in kleine hoeveelheden toegepast.
Er is geen ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor magnesiumhydroxide. Dat klinkt misschien zorgwekkend, maar het betekent in dit geval juist dat de stof bij normaal gebruik als zo veilig wordt beschouwd dat een bovengrens niet nodig werd geacht. Wel is het goed om te weten dat magnesium in hoge concentraties laxerend werkt. De hoeveelheden die je via voeding binnenkrijgt als E528 liggen ver onder de doses waarbij dat effect optreedt.
Een belangrijke kanttekening: voor mensen met ernstige nierproblemen kan magnesiumhydroxide wél risico's opleveren. Er zijn gevallen beschreven van fatale hypermagnesemie (een gevaarlijk hoog magnesiumgehalte in het bloed), maar die betroffen patiënten die therapeutische doses innamen bij ernstige nierfunctiestoornissen. Dat is een heel ander scenario dan de kleine hoeveelheden die je via voedingsadditieven binnenkrijgt. De EFSA heeft de veiligheid van E528 overigens nog niet volledig kunnen vaststellen vanwege een gebrek aan beschikbare data, wat betekent dat enige voorzichtigheid op zijn plaats blijft.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 4 relevante studies over magnesiumhydroxide die allemaal zijn meegenomen in onze analyse. Daarvan zijn er 3 onafhankelijk gefinancierd en bij 1 studie was de financieringsbron onbekend.
De bewijsbasis voor de veiligheid van E528 als voedingsadditief is beperkt. Een EFSA-publicatie uit 2023 bevat alleen procedurele informatie over de herbeoordeling van voedingsadditieven en levert geen inhoudelijke veiligheidsconclusies op. Dat betekent dat de Europese voedselveiligheidsautoriteit de stof nog niet grondig heeft geëvalueerd op basis van nieuwe data. Dit is een belangrijk punt, want het betekent dat we voor de veiligheidsbeoordeling grotendeels afhankelijk zijn van oudere gegevens en algemene kennis over magnesiumverbindingen.
Een case-report uit 2023 beschrijft twee patiënten die fatale hypermagnesemie ontwikkelden na inname van magnesiumhydroxide. Dit klinkt alarmerend, maar de context is hier heel belangrijk: beide patiënten hadden ernstige nierfunctiestoornissen en namen therapeutische doses in. Dat zijn doses die vele malen hoger liggen dan wat je via voedingsadditieven binnenkrijgt. De extrapolatie van deze bevindingen naar het gebruik van E528 in voeding is daarom problematisch. Wel onderstreept het dat mensen met nierproblemen extra voorzichtig moeten zijn met magnesiumhoudende producten in het algemeen.
Een gerandomiseerde studie uit 1998 onderzocht het effect van magnesiumhydroxide op de opname van ijzer bij gezonde vrijwilligers. De onderzoekers vonden dat magnesiumhydroxide de ijzerabsorptie significant verminderde. Dit is eerder een farmacologisch effect dat relevant is bij hogere doses dan een direct veiligheidsrisico bij gebruik als voedingsadditief. Een oudere studie uit 1982 onderzocht de maagzuurremmende werking van antacida, maar leverde geen bruikbare veiligheidsinformatie op over magnesiumhydroxide als voedingsadditief.
Samenvattend: er is geen bewijs dat magnesiumhydroxide bij de kleine hoeveelheden die in voeding worden gebruikt schadelijk is voor gezonde mensen. Maar het wetenschappelijk bewijs is beperkt en de EFSA-herbeoordeling is nog niet afgerond. Er is geen IARC-classificatie voor magnesiumhydroxide, wat betekent dat het niet als kankerverwekkend wordt beschouwd. De stof wordt nergens ter wereld als voedingsadditief verboden.
Bredere context
Regelgeving en status
Magnesiumhydroxide (E528) is goedgekeurd in de EU als zuurteregelaar en mag worden gebruikt volgens het quantum satis-principe. Dat betekent dat er geen maximale hoeveelheid is vastgesteld, maar dat fabrikanten alleen zoveel mogen gebruiken als technisch noodzakelijk is. De EFSA is bezig met een herbeoordeling van alle voedingsadditieven, maar heeft voor E528 nog geen inhoudelijke veiligheidsconclusies gepubliceerd. Er is geen ADI vastgesteld, wat bij dit type additief gebruikelijk is wanneer de stof bij normaal gebruik als onproblematisch wordt gezien.
Het additief bevat geen natrium en draagt dus niet bij aan de zoutbelasting. Omdat het in relatief weinig productcategorieën en in kleine hoeveelheden wordt toegepast, is de cumulatieve blootstelling via voeding doorgaans zeer laag. Voor mensen met nierfunctiestoornissen geldt wel een waarschuwing: zij kunnen gevoeliger zijn voor de effecten van magnesium, ook bij lagere doses. Voor gezonde volwassenen, kinderen en zwangeren zijn er bij gebruik als voedingsadditief geen specifieke waarschuwingen bekend.
Bijwerkingen
In hoge concentraties werkt magnesium laxerend, maar de hoeveelheden in voeding liggen ver onder dit niveau. Magnesiumhydroxide kan bij hogere doses de opname van ijzer verminderen. Bij personen met ernstige nierfunctiestoornissen kan magnesiumhydroxide in therapeutische doses leiden tot hypermagnesemie (gevaarlijk hoog magnesiumgehalte in het bloed), maar dit risico geldt niet bij de kleine hoeveelheden die als voedingsadditief worden gebruikt.
Financiering van het onderzoek
Van de 4 meegenomen studies zijn er 3 onafhankelijk gefinancierd (door universiteiten en de Europese Commissie) en bij 1 studie was de financieringsbron onbekend. Er zijn geen door de industrie gefinancierde studies gevonden. Dat is positief voor de betrouwbaarheid van de beschikbare data.
Wel is het belangrijk om te benoemen dat de totale bewijsbasis zeer beperkt is. Slechts 4 studies zijn gevonden, waarvan er eigenlijk geen enkele specifiek de veiligheid van magnesiumhydroxide als voedingsadditief heeft onderzocht. De studies gaan over therapeutisch gebruik, farmacologische effecten of procedurele zaken. Het ontbreken van industriefinanciering is dus weliswaar geruststellend, maar het gebrek aan gericht onderzoek naar E528 in voeding is op zichzelf een aandachtspunt.
Beoordeling medische literatuur
Het is goed om te weten dat de beschikbare studies over magnesiumhydroxide niet specifiek gaan over het gebruik als voedingsadditief. De gemelde ernstige bijwerkingen (fatale hypermagnesemie) betroffen patiënten met ernstige nierproblemen die veel hogere, therapeutische doses innamen. Dat is een heel ander scenario dan de kleine hoeveelheden E528 in je eten.
De EFSA-publicatie die in de analyse is meegenomen bevat geen inhoudelijke veiligheidsconclusies, alleen procedurele informatie. Dat betekent dat de wetenschappelijke bewijsbasis voor E528 als voedingsadditief eigenlijk nog dunner is dan het op het eerste gezicht lijkt. Voor gezonde mensen is er op basis van de beschikbare kennis geen reden tot zorg, maar het gebrek aan gericht onderzoek is wel een punt om in het achterhoofd te houden.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
2023
Tekst bevat alleen procedurele context, geen veiligheidsconclusies.
|
EFSA/WHO-evaluatie | — | 89% |
Onafhankelijk
Gefinancierd door european commission
|
|
Wallace et al. (1998)
Magnesiumhydroxide vermindert significant ijzerabsorptie na overdosis in gezonde vrijwilligers
|
RCT | Overwegend veilig | 46% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Banner - University Medical Center Phoenix (United States)
|
|
Jou et al. (2023)
Magnesiumhydroxide veroorzaakte fatale hypermagnesemie in twee patiënten
|
Onbekend | Schadelijk | 8% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Chonnam National University Medical School (South Korea)
|
|
Halter et al. (1982)
Studie meet antacidumwerking, geen veiligheidsbeoordeling magnesiumhydroxide
|
RCT | — | 0% | Onbekend |
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
