E913 - Lanoline
Dit additief is niet meer toegelaten of wordt niet meer als voedseladditief beschouwd conform EU-verordening 1333/2008.
Dit additief is niet meer toegelaten of wordt niet meer als voedseladditief beschouwd conform EU-verordening 1333/2008. Een vergelijking met andere E-nummers is daarom niet van toepassing.
De herkomst geeft aan waar dit E-nummer vandaan komt en hoe het geproduceerd wordt:
- Natuurlijk — Komt voor in de natuur en wordt daaruit gewonnen
- Halfnatuurlijk — Natuurlijke grondstof, chemisch gewonnen of gezuiverd
- Synthetisch — Volledig kunstmatig geproduceerd in een fabriek
- Mineraal — Gewonnen uit minerale bronnen (gesteente, zout)
- Gemodificeerd — Natuurlijke stof waarvan de molecuulstructuur is veranderd
- Ook bekend als
- Lanolin, Wolvet, Wolvetzuur, Wool fat, Wool wax, Adeps lanae
- Komt voor in
- Kauwgom, Koekjes, Zoetwaren
- EU-status
- Niet meer toegelaten of wordt niet meer als additief beschouwd
- Dieetinfo
- Lanoline is van dierlijke oorsprong (schapenwol) en daarom niet geschikt voor veganisten. Het is wel geschikt voor vegetariërs, omdat het schaap niet wordt gedood voor de winning. Lanoline kan worden gebruikt door alle religieuze groepen, inclusief halal en kosher.
Lanoline is in de EU niet meer toegelaten als voedingsadditief (E913). Een dierstudie liet leverbelasting en bloedarmoede zien bij hogere doses van een uit lanoline gewonnen vetzuur. Er is geen ADI vastgesteld, wat betekent dat er onvoldoende gegevens zijn om een veilige dagelijkse inname te bepalen.
Bij lage doseringen werden in dieronderzoek geen schadelijke effecten waargenomen. Lanoline is een natuurlijke stof die schapen zelf produceren. Het enige beschikbare onderzoek is onafhankelijk gefinancierd.
Lanoline, ook wel wolvet genoemd, is een vetachtige, wasachtige stof die schapen in hun vacht produceren om deze waterafstotend te houden. Het wordt gewonnen uit schapenwol en is vooral bekend uit de cosmetica-industrie, waar het veelvuldig wordt gebruikt in crèmes en lippenbalsem. Als voedingsadditief E913 werd het ingezet als glansmiddel en als grondstof voor kauwgom. Denk aan de glanzende laag op koekjes, snoepjes en kauwgom.
Belangrijk om te weten: lanoline is in de EU niet meer toegelaten als voedingsadditief. Dat betekent dat je het in principe niet meer zou moeten tegenkomen in voedingsmiddelen die in Europa worden verkocht. In cosmetica wordt het nog wel volop gebruikt, maar dat valt buiten de voedingsregelgeving.
Er is geen ADI (aanvaardbare dagelijkse inname) vastgesteld voor lanoline. Dat wil niet automatisch zeggen dat het gevaarlijk is, maar het geeft aan dat er onvoldoende gegevens beschikbaar zijn om een veilige dagelijkse hoeveelheid vast te stellen. Lanoline kan bij sommige mensen huidirritatie veroorzaken bij direct contact, wat vooral relevant is bij cosmetisch gebruik. Omdat het afkomstig is van schapen, is het niet geschikt voor veganisten.
Wat zegt de wetenschap?
We vonden 1 relevante studie over lanoline die is meegenomen in onze analyse. Daarvan is er één onafhankelijk gefinancierd.
Het enige beschikbare onderzoek is een dierstudie uit 2026, gepubliceerd in het tijdschrift Nutrients. In deze studie werd het effect onderzocht van vertakte-keten vetzuren, gewonnen uit lanoline, op muizen (C57BL/6J). De onderzoekers keken naar veiligheid, groei, antioxidantstatus, immuunfunctie en darmmicrobiota. De uitkomst was gemengd: bij lage doseringen werden geen schadelijke effecten gevonden, maar bij hogere doses traden leverbelasting en bloedarmoede op.
Het is belangrijk om te benadrukken dat dit een dierstudie betreft. Resultaten bij muizen zijn niet zomaar te vertalen naar mensen. Bovendien ging het om een specifiek vetzuur dat uit lanoline is gewonnen, niet om lanoline als geheel. De studie geeft dus een eerste indicatie, maar is op zichzelf niet voldoende om sterke conclusies te trekken over de veiligheid van lanoline voor menselijke consumptie.
Dat er slechts één studie beschikbaar is, zegt iets over hoe weinig wetenschappelijke aandacht lanoline als voedingsadditief heeft gekregen. Dit is logisch gezien het feit dat het in de EU al niet meer is toegelaten. Het gebrek aan onderzoek maakt het lastig om een volledig beeld te schetsen van mogelijke risico's of voordelen.
Bredere context
EU-status: Lanoline (E913) is conform EU-verordening 1333/2008 niet meer toegelaten als voedingsadditief. Je zou het dus niet meer moeten tegenkomen in voedingsmiddelen op de Europese markt. In cosmetica wordt lanoline nog wel breed gebruikt en is het niet verboden.
Er is geen ADI vastgesteld door EFSA of JECFA. Het ontbreken van een ADI hangt samen met het beperkte aantal studies over lanoline als voedingsstof. Omdat het additief niet meer is toegelaten in de EU, is er ook weinig reden geweest voor een uitgebreide herbeoordeling. Let op: lanoline is van dierlijke oorsprong (schapenwol) en daarom niet geschikt voor veganisten. Voor vegetariërs en de meeste religieuze diëten is het in principe wel acceptabel, omdat het schaap niet wordt gedood voor de winning ervan.
Bijwerkingen
Bij direct huidcontact kan lanoline bij sommige mensen irritatie veroorzaken. In een dierstudie werden bij hogere doses van een uit lanoline gewonnen vetzuur leverbelasting en bloedarmoede waargenomen bij muizen. Bij lage doses werden geen bijwerkingen gevonden. Er zijn geen bijwerkingen bij mensen specifiek gedocumenteerd voor lanoline als voedingsadditief.
Financiering van het onderzoek
Van de enige beschikbare studie is de financiering onafhankelijk. Het onderzoek werd uitgevoerd door de Northeast Agricultural University in China, zonder bekende banden met de voedingsindustrie. Dat is positief voor de betrouwbaarheid van de resultaten.
Tegelijkertijd is één studie veel te weinig om een breed gedragen wetenschappelijk oordeel te vormen. Het feit dat er geen door de industrie gefinancierd onderzoek is, komt waarschijnlijk doordat lanoline als voedingsadditief nauwelijks meer commercieel relevant is in de EU.
Beoordeling medische literatuur
Er is zeer weinig onderzoek beschikbaar over lanoline als voedingsadditief. De enige studie die we vonden is een dierstudie met muizen, gericht op een specifiek vetzuur uit lanoline, niet op lanoline als geheel. De resultaten zijn gemengd: veilig bij lage doses, maar problemen bij hogere doses. Dit maakt het lastig om harde conclusies te trekken.
Het ontbreken van een ADI en het feit dat lanoline in de EU niet meer is toegelaten als voedingsadditief, geven aan dat er onvoldoende bewijs is om het als veilig voedingsadditief te beschouwen. Als je lanoline tegenkomt op een etiket van een voedingsmiddel in de EU, is dat op zijn minst opvallend. In cosmetica is het gebruik gangbaar en wordt het over het algemeen als veilig beschouwd, al kan huidirritatie voorkomen bij gevoelige personen.
Onderzochte studies
| Studie | Type | Conclusie | Bewijskracht | Financiering |
|---|---|---|---|---|
|
Lv et al. (2026)
Veilig bij lage dosis; leverbelasting en bloedarmoede bij hogere doses
|
Dierstudie | Gemengd | 0% |
Onafhankelijk
Auteur werkzaam bij Northeast Agricultural University (China)
|
Verantwoording
Algoritme versie: v1.7. Analyse uitgevoerd op: 8 maart 2026. Lees meer over onze methodologie.
De informatie op deze pagina is met zorg samengesteld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Scores worden algoritmisch berekend op basis van de onderliggende studies. Elke pagina wordt met de hand gecontroleerd door de redactie. Deze informatie vervangt geen professioneel voedings- of medisch advies. Raadpleeg bij twijfel altijd een arts of diëtist. Mocht er onverhoopt een fout staan, laat het ons weten via info@ahealthylife.nl.
