Wat is een bindmiddel?

Een tablet bevat naast een werkzame stof vaak hulpstoffen. Een bindmiddel helpt de poederdeeltjes aan elkaar te hechten, zodat de tablet voldoende stevig wordt. Het is niet bedoeld als behandeling op zichzelf. Hoeveel bindmiddel nodig is, hangt af van de samenstelling en de manier waarop de tablet wordt gemaakt.

De verzamelnaam voor hulpstoffen is excipiënten. Naast bindmiddelen zijn er bijvoorbeeld vulstoffen, stoffen die een tablet helpen uiteenvallen en conserveermiddelen. Het aandeel hulpstoffen verschilt sterk per product. Sommige tabletten bestaan grotendeels uit hulpstoffen, andere bevatten juist veel werkzame stof.

Veelgebruikte bindmiddelen

Bekende voorbeelden van bindmiddelen zijn alledaagse stoffen zoals zetmeel en bepaalde suikers. Daarnaast worden ook stoffen als cellulose, gelatine en bepaalde synthetische polymeren ingezet. De keuze voor een specifiek bindmiddel hangt af van het type tablet, de gewenste hardheid en hoe snel de tablet moet uiteenvallen in het maag-darmkanaal.

Hulpstoffen hebben geen bedoeld therapeutisch effect, maar kunnen soms wel een overgevoeligheidsreactie veroorzaken. Dat hangt af van de stof, de hoeveelheid en de persoon. Lactose wordt bijvoorbeeld vooral als vulstof gebruikt. De kleine hoeveelheid in een tablet geeft bij de meeste mensen met lactose-intolerantie geen klachten. Ook tarwezetmeel verdient uitleg: in geneesmiddelen bevat dit volgens de EMA doorgaans zo weinig gluten dat problemen bij coeliakie zeer onwaarschijnlijk zijn. Tarweallergie is een andere aandoening, waarvoor andere waarschuwingen gelden. De bijsluiter vermeldt welke hulpstoffen een geneesmiddel bevat.

Ook hulpstoffen vallen onder kwaliteitseisen voor geneesmiddelen. Hun functie en beoordeling verschillen van die van de werkzame stof, maar dat betekent niet dat ze buiten de veiligheidsbeoordeling vallen.