Wat betekent ng/mL?

De afkorting ng/mL staat voor nanogram per milliliter. Het is een concentratiemaat die in de medische wereld veelvuldig wordt gebruikt om aan te geven hoeveel van een bepaalde stof er in een kleine hoeveelheid lichaamsvloeistof aanwezig is. Eén nanogram is een miljardste gram, een onvoorstelbaar klein gewicht. Toch kunnen zulke minuscule hoeveelheden in je lichaam een groot verschil maken.

Waar kom je ng/mL tegen?

In de dagelijkse praktijk duikt deze eenheid vooral op bij bloedonderzoek. Een van de bekendste toepassingen is het meten van de vitamine D-spiegel in het bloed. Wanneer je arts je 25-hydroxyvitamine D laat bepalen (de standaardmaat voor je vitamine D-status) wordt het resultaat in veel landen uitgedrukt in ng/mL. In de Verenigde Staten en in internationaal onderzoek is dit de gangbare eenheid. In sommige Europese laboratoria zie je in plaats daarvan nmol/L (nanomol per liter); beide drukken hetzelfde uit, maar op een andere schaal. Eén ng/mL vitamine D komt overeen met ongeveer 2,5 nmol/L.

Naast vitamine D wordt ng/mL ook gebruikt voor het meten van andere stoffen in bloed of urine, zoals hormonen en bepaalde geneesmiddelen. Zo worden concentraties van fentanyl in urine bij spoedgevallen eveneens in ng/mL uitgedrukt, waarbij al bij waarden van enkele nanogrammen per milliliter klinisch relevante niveaus worden bereikt. Ook bij onderzoek naar de rijping van longen bij ongeboren kinderen wordt de concentratie van het steroïd betamethason in foetaal plasma in ng/mL gemeten, waarbij een drempelwaarde rond de 1 tot 2 ng/mL bepalend blijkt te zijn voor het gewenste effect.

Vitamine D-waarden in ng/mL

Bij vitamine D-bloedonderzoek gelden globaal de volgende referentiewaarden:

• Onder de 20 ng/mL wordt doorgaans beschouwd als een tekort (deficiëntie)
• Tussen 21 en 29 ng/mL spreekt men vaak van onvoldoende (insufficiëntie)
• Vanaf 30 ng/mL wordt de spiegel meestal als voldoende beschouwd

Deze grenzen kunnen per laboratorium en per richtlijn iets verschillen. De referentiewaarden voor mannen en vrouwen lopen ook licht uiteen. Wat als ‘optimaal’ geldt, is bovendien onderwerp van wetenschappelijke discussie: sommige onderzoekers pleiten voor hogere streefwaarden, terwijl anderen de huidige drempels als toereikend beschouwen.

Eén internationale eenheid (IU) vitamine D3 komt overeen met 25 ng van de stof. Dat is iets anders dan de concentratie in je bloed: de IU beschrijft hoeveel vitamine D je inneemt, terwijl ng/mL aangeeft hoeveel er uiteindelijk in je bloedbaan circuleert. Het verschil tussen inname en bloedspiegel hangt af van factoren als zonblootstelling, huidpigmentatie, leeftijd en de mate waarin je lichaam vitamine D opneemt uit voeding.

Wanneer je een laboratoriumuitslag krijgt in ng/mL, weet je dus precies in welke orde van grootte je kijkt: het gaat om ongelooflijk kleine hoeveelheden die desondanks een duidelijk meetbaar effect hebben op je gezondheid.