Wat zijn scheenbeenklachten?

Als je regelmatig hardloopt, danst of een andere sport beoefent waarbij je veel op je benen staat, ken je misschien dat zeurende, pijnlijke gevoel aan de binnenkant van je scheenbeen. Dat is wat in de volksmond scheenbeenklachten of shin splints wordt genoemd. De medische term is mediaal tibiaal stress-syndroom (MTSS). Het gaat om pijn die ontstaat door overbelasting van het weefsel rondom het scheenbeen, de tibia, het grote bot aan de voorkant van je onderbeen.

Hoe ontstaan scheenbeenklachten?

De klachten ontstaan wanneer spieren, pezen en het botvlies rond het scheenbeen meer belast worden dan ze aankunnen. Vooral de achterste scheenbeenspier (musculus tibialis posterior) speelt hierbij een rol. Dit gebeurt vaak bij een plotselinge toename van trainingsintensiteit of -duur, bijvoorbeeld wanneer je na een rustperiode ineens weer volop gaat hardlopen. Ook ongeschikte schoenen, een harde ondergrond of een verandering in looptechniek kunnen bijdragen. Onderzoek laat daarnaast zien dat de hoek van de enkel bij het neerkomen tijdens het lopen verband houdt met de ernst van de klachten, wat suggereert dat de manier waarop je voet de grond raakt een rol speelt.

Wie krijgt het?

Scheenbeenklachten komen het vaakst voor bij hardlopers, dansers en militairen in opleiding, groepen die veel herhaalde belasting op hun onderbenen ervaren. Vrouwen lijken er vaker last van te hebben dan mannen. Onder hardlopers is het een van de meest voorkomende blessures. Ook bij jazzdansers is een aanzienlijke prevalentie vastgesteld. Je loopt meer risico als je snel je trainingsvolume opvoert, als je op harde ondergronden traint, of als je schoenen draagt die onvoldoende demping bieden.

Wat merk je eraan?

Het meest kenmerkende symptoom is een doffe, trekkende pijn aan de binnenzijde van het scheenbeen, meestal in het onderste tweederde deel. Soms is er ook lichte zwelling. In het begin voel je de pijn vooral tijdens of vlak na het sporten en verdwijnt die weer in rust. Naarmate de overbelasting aanhoudt, kan de pijn ook buiten het sporten om aanwezig blijven. Het is belangrijk om scheenbeenklachten niet te verwarren met een stressfractuur (een klein scheurtje in het bot) die vergelijkbare pijn kan geven maar een ernstiger probleem is. Bij aanhoudende of toenemende klachten kan nader onderzoek nodig zijn om dat onderscheid te maken.

Scheenbeenklachten herstellen doorgaans binnen enkele weken als de belasting wordt aangepast. Het is een veelvoorkomende en in de regel onschuldige aandoening, maar de pijn kan behoorlijk hinderlijk zijn en je flink beperken in je sport.