Wat is een trombosebeen?

Wanneer zich in een van de diepe aderen van het been een bloedstolsel vormt, spreken artsen van een trombosebeen. De medische term is diepe veneuze trombose, afgekort als DVT. Het stolsel blokkeert de normale doorstroming van bloed, waardoor de druk in het bloedvat oploopt. Meestal ontstaat het in het onderbeen of de dij, maar het kan ook voorkomen in de bekkenaders of (minder vaak) in de armen.

Hoe ontstaat een trombosebeen?

De vorming van zo’n stolsel hangt samen met drie factoren die in de geneeskunde bekendstaan als de trias van Virchow: een vertraagde bloedstroom (stase), schade aan de binnenwand van het bloedvat en een verhoogde stollingsneiging van het bloed. In de praktijk betekent dit dat je een groter risico loopt als je langdurig stilzit of bedrust houdt, bijvoorbeeld na een operatie, tijdens een lange vliegreis of bij ziekte. Ook zwangerschap, het gebruik van hormonale anticonceptie, kanker, overgewicht en hogere leeftijd verhogen de kans. DVT komt het vaakst voor bij volwassenen boven de 60, maar kan op elke leeftijd optreden.

Wat merk je eraan?

Een trombosebeen geeft vaak klachten in één been. Typische verschijnselen zijn:

• Een kloppende of trekkende pijn, vooral in de kuit of dij, die erger wordt bij staan of lopen
• Zwelling van het been
• Een warm aanvoelende huid ter plaatse
• Roodheid of verkleuring van de huid rondom het pijnlijke gebied
• Opgezette, harde aderen die gevoelig zijn bij aanraking

Soms geeft een trombosebeen nauwelijks klachten, wat het lastig maakt om het op tijd te herkennen. Dat is zorgwekkend, want het grootste gevaar schuilt in het losschieten van het stolsel. Wanneer een deel van de trombus losraakt en via de bloedbaan naar de longen reist, kan het daar een bloedvat afsluiten. Dit heet een longembolie, een potentieel levensbedreigende complicatie die zich kan uiten in plotselinge benauwdheid en pijn op de borst.

Hoe vaak komt het voor?

In de Verenigde Staten worden jaarlijks naar schatting 375.000 tot 425.000 nieuwe gevallen van veneuze trombo-embolie vastgesteld, waarvan een aanzienlijk deel DVT betreft. Het treft bijna altijd één been; dubbelzijdige trombose is zeldzaam. Na een doorgemaakt trombosebeen bestaat er een kans op langetermijngevolgen, zoals het posttrombotisch syndroom, waarbij het been blijvend last kan houden van zwelling, pijn of huidveranderingen doordat de kleppen in de ader beschadigd zijn geraakt.