De top 12 voedingsmiddelen met de meeste fosfor

Hennepzaad is een ontzettend voedzaam zaad. De laatste jaren is het in belangstelling gekomen als ‘superfood’ en doet het zijn naam meer dan eer aan. Hennep is een eenjarige plant uit de hennepfamilie. Hieronder valt ook cannabis. Alhoewel in zeer kleine hoeveelheid, bevat ook hennep THC. Dit is alleen niet te vergelijken met de dosis in cannabis. De bladeren van de hennepplant zijn kenmerkend voor de hennepfamilie, met lange, grof gezaagde kartels. De plant groeit voor commerciële teelt sporadisch in Europa, maar de grootste productie vindt plaats in Chili en China.

Tarwezemelen zijn de buitenste schillaagjes van de tarwekorrel, die bij het malen tot witte bloem worden verwijderd. Ze blijven over als bijproduct van de meelindustrie en worden apart verpakt verkocht, vaak als grove of fijne vlokken. In de keuken roer je zemelen door yoghurt, muesli of havermout, of je verwerkt ze in het deeg van brood, koek en muffins voor extra structuur en een volkorenachtige bite. Ook in pannenkoeken- of broodbeslag kun je een deel van het meel vervangen door zemelen. Bewaar ze luchtdicht en droog, zodat ze niet vochtig worden of aan smaak inboeten.

Pompoenpitten zijn de zaden van pompoenen. Door de zaden te wassen en te drogen worden zij eetbaar. De zaden kunnen naderhand ook geroosterd worden, voor een nog diepere smaak. Binnen in dit zaad begint het leven van een nieuwe pompoen. Binnen in één pompoen zitten vele tientallen pitten. Deze worden vaak weggegooid maar je kunt de zaden ook houden en verwerken tot eetbare pompoenpitten. Pompoenpitten voor commerciële doeleinden worden uit de pompoenen gehaald en verder verwerkt. Het overgebleven vruchtvlees wordt gebruikt voor de voedingsindustrie. Hier worden bijvoorbeeld soepen of kant- en klaar maaltijden mee gemaakt.

Tarwekiemen zijn het kiemgedeelte van de tarwekorrel, het deel waaruit bij ontkieming een nieuwe plant zou groeien. Bij het malen van tarwe tot witte bloem worden de kiemen samen met de zemelen verwijderd, omdat ze door hun vetgehalte de houdbaarheid van meel verkorten. Los zijn tarwekiemen te koop, vaak licht geroosterd, met een milde, licht nootachtige smaak. Je gebruikt ze door ze te mengen door yoghurt, muesli of havermout, of te verwerken in brooddeeg, pannenkoekenbeslag en gebak. Ze worden meestal niet als vervanger van meel gebruikt, maar als aanvulling vanwege de structuur en smaak die ze toevoegen.

Magere melkpoeder maak je door magere melk te ontwateren, meestal door de melk te verhitten en vervolgens te verstuiven tot fijne druppeltjes die drogen tot poeder. Doordat vrijwel al het vocht en het vet eruit zijn, is het product lang houdbaar en neemt het weinig ruimte in. Je vindt magere melkpoeder terug in bakproducten, chocolade, vleeswaren en kant-en-klare mixen, maar je kunt het ook zelf aanlengen met water tot magere melk. In de keuken gebruik je het verder om sauzen en soepen romiger te maken, of om baksels wat meer structuur en bruining te geven zonder dat je er vloeistof aan toevoegt.

Parmezaanse kaas is een karakteristieke kaassoort die oorspronkelijk uit de streek ‘Parma’ in Italië komt. Het recept is eeuwenoud en bestaat uit niet veel meer dan melk en stremsel. Parmezaanse kaas kent een lang rijpingsproces van maanden tot jaren en er is veel melk nodig om één kaasvorm van te kunnen maken. De kaas is lang houdbaar en er is weinig van nodig om een gerecht de typische smaak te geven.

Chiazaad is afkomstig van een plant uit de lipbloemenfamilie. Munt, basilicum en tijm zijn bekende voorbeelden van dezelfde familie. De plant komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Chiazaadjes zijn erg kleine zaadjes, gespikkeld in de kleuren bruin, grijs-zwart en wit. Ze hebben wel wat weg van maanzaad, maar zijn een stukje groter. Vroeger werd chiazaad alleen gegeten door mensen in Zuid-Amerika, voornamelijk Mexico en Guatemala. Daarnaast was het een belangrijke voedselbron voor de Azteken en gaven zij chiazaden zelfs cadeau. In de 21e eeuw is het zaad ook bekend geworden in Europa onder de naam ‘superfood’, hoewel sommigen het als vogelvoer zien. Dankzij de vele vitaminen, mineralen, vezels en omega 3 is dit zaad zeer voedzaam. Om van deze voedingsstoffen te profiteren kun je chiazaad het beste vooraf even met een koffiemaler fijnmaken.

Door stremsel en zuursel toe te voegen aan melk, gaat de caseïne in melk samenklonteren en ontstaat er kaas. Dit stremsel kan vegetarisch zijn, maar wordt meestal gewonnen uit de magen van geslachte dieren. Jonge kaas is zacht en heeft een neutrale smaak. Door te rijpen kunnen levende culturen de kaas verder fermenteren en neemt de lactose af. Hierdoor kan het zijn dat een persoon de jonge of juist de oude variant beter kan verteren. Hoe harder de kaas, hoe langer deze heeft gefermenteerd. Aan de korsten van reguliere kaas wordt het antibioticum natamycine toegevoegd, daarom kan de korst beter niet gegeten worden.

Havezemelen zijn de buitenste schillaag van de haverkorrel, die vrijkomt bij het pellen en verwerken van haver tot bijvoorbeeld havermout of haverdrank. De zemelen worden apart gezeefd en verkocht als los product, meestal in de vorm van grove of fijne vlokken. Je vindt ze bij de supermarkt of natuervoedingswinkel, vaak in de buurt van havermout en andere graanproducten. In de keuken kun je havezemelen door yoghurt, pap of smoothies roeren, door het broodbeslag mengen of over een salade strooien. Ze hebben een milde, licht nootachtige smaak en een korrelige structuur, en nemen vocht op, wat bijvoorbeeld bij bakken invloed heeft op de textuur van het eindresultaat.

Kaas 20+ is een Nederlandse kaassoort met een laag vetgehalte: de aanduiding 20+ staat voor 20 procent vet in droge stof, aanzienlijk minder dan bij belegen of oude kaas. De kaas wordt gemaakt van koemelk waaraan een deel van het vet is onttrokken voordat stremsel en melkzuurbacteriën worden toegevoegd. Door het lagere vetgehalte is de smaak milder en de structuur iets steviger dan bij volvette varianten. Je vindt 20+ kaas vaak in plakken voor op brood, maar hij leent zich ook voor door de salade, in een omelet of geraspt over een ovenschotel.