In Inspiratie, Tips en trucs

oud en spijt op sterfbedVerpleegkundige Bronnie Ware heef vele jaren in de palliatieve zorg gewerkt. Haar patiënten waren mensen die thuis op sterven lagen. Met sommige heeft ze zeer speciale momenten gedeeld. Ze was tijdens de laatste drie tot twaalf weken van hun leven bij ze. Mensen maken een behoorlijke groei door als ze met hun eigen sterfelijkheid worden geconfronteerd. Ze leerde dat ze bij hen nooit het vermogen tot groei moest onderschatten. Sommige veranderingen waren enorm. Ieder van hen maakte, zoals verwacht, een verscheidenheid aan emoties door, zoals ontkenning, angst, boosheid, wroeging, meer ontkenning en uiteindelijk aanvaarding. Maar op het laatst vond ieder van hen, stuk voor stuk, vóór het uiteindelijke overlijden rust.

Als ze vroeg naar waar ze spijt van hadden, of wat ze anders gedaan zouden hebben, doken dezelfde thema´s steeds weer op. Hier volgen de vijf meest genoemde:

1. Ik wou dat ik de moed had gehad om een leven te leiden waarbij ik trouw was gebleven aan mezelf, in plaats van te leven volgens de verwachting van anderen.
Dit thema werd het vaakst genoemd. Als mensen doorhebben dat hun leven bijna voorbij is en er met heldere blik op terugkijken, wordt al snel duidelijk hoeveel dromen onvervuld zijn gebleven. De meeste mensen hadden nog niet de helft van al hun dromen waargemaakt en moesten overlijden in het besef dat dit te wijten was aan keuzes die ze hadden gemaakt, of niet hadden gemaakt.

Het is heel belangrijk om te proberen ten minste een paar van je dromen tijdens je levensweg na te jagen. Vanaf het moment dat je je gezondheid verliest, is het te laat. Gezondheid brengt vrijheid met zich mee. Velen realiseren zich dat niet, totdat de gezondheid ze in de steek laat.

2. Ik wou dat ik niet zo hard gewerkt had.
Dit zei elke mannelijke patiënt die ik heb verpleegd. Ze hadden de jeugd van hun kinderen gemist en het gezelschap van hun partner. Vrouwen noemden deze reden tot spijt ook. Maar omdat de meesten van een oudere generatie waren, betrof het vooral vrouwen die geen kostwinner waren geweest. Alle mannen die ik verpleegde hadden enorme spijt dat ze zoveel van hun leven hadden doorgebracht in de tredmolen van het werk.

Door het versimpelen van je manier van leven en bewust keuzes te maken tijdens je levensloop, kom je er misschien achter dat je met een veel kleiner inkomen toe kan dan je dacht. En doordat je meer ruimte in je leven creëert, word je gelukkiger en sta je meer open voor nieuwe kansen; kansen die beter bij je nieuwe manier van leven passen.

3. Ik wou dat ik de moed had gehad om mijn gevoelens te uiten.
Veel mensen onderdrukken hun gevoelens om vooral de lieve vrede maar te bewaren. Als gevolg daarvan hebben ze zich geschikt in een middelmatig bestaan en zijn nooit geworden wie ze eigenlijk hadden kunnen worden. Velen ontwikkelen ziektes die verband houden met de bitterheid en wrok die ze daardoor met zich meedragen.

We hebben geen controle over de reacties van anderen. Maar hoewel mensen in het begin misschien reageren door zich uit te spreken als je verandert, zal het uiteindelijk de relatie naar een geheel nieuw, gezonder niveau tillen. Hoe dan ook, je wint altijd. 

4. Ik wou dat ik contact had gehouden met mijn vrienden.
Vaak beseften de patiënten niet hoe belangrijk oude vrienden waren tot hun laatste weken waren aangebroken, en het was niet altijd mogelijk ze op te sporen. Velen waren zo bezig geweest met hun eigen leven dat ze gouden vriendschappen langzamerhand hadden laten verwateren. Er was vaak diepe wroeging dat er lang niet genoeg tijd en energie was gestoken in oude vriendschappen, die dat wel hadden verdiend. Iedereen mist zijn of haar vrienden tijdens het stervensproces.

Het is heel normaal voor iemand met een druk leven om vriendschappen te laten verwateren. Maar als de dood nadert, vallen de fysieke details van het leven weg. Mensen willen hun financiële situatie op orde hebben als het even kan. Maar dat is niet het belangrijkste dat hen bezighoudt. Ze willen eigenlijk de zaken alleen op orde hebben voor degenen van wie ze houden. Meestal zijn ze daar echter te ziek en uitgeput voor. Aan het levenseinde gaat het alleen om liefde en relaties. Dat is het enige wat er in de laatste weken toe doet.

5. Ik wou dat ik mezelf had toegestaan gelukkiger te zijn.
Deze komt verrassend vaak voor. Velen realiseerden zich pas aan het levenseinde dat geluk een keuze is. Ze waren blijven steken in oude patronen en gewoontes. Ze bleven hangen in de vertrouwde ‘comfort zone’, zowel wat emoties betreft als in hun fysieke leven. De angst voor verandering maakte dat ze zowel tegenover zichzelf als tegenover anderen deden alsof ze tevreden waren. Maar diep vanbinnen verlangden ze ernaar om eens echt te lachen en onnozele dingen te doen. Als je op je sterfbed ligt, doet wat anderen van je denken er helemaal niet meer toe. Wat zou het dan geweldig zijn om je al te kunnen laten gaan en gewoon te lachen lang voordat je dood gaat.

Het leven is een keuze. Het is JOUW leven. Kies bewust, kies wijs, kies eerlijk. Kies geluk. (Vertaling)

Hoeveel weet jij over gezondheid? Doe de gezondheidskennis over voeding in 30 vragen!

Help anderen gezonder te worden:

Gerelateerde Artikelen:

Showing 59 comments
  • Daniël Niks

    Mooi om te beseffen dat ik daar geen last van ga hebben later. :)

    • Frans

      U krijgt wel last van andere gevoelens, er is geen ontkomen aan!

  • Sity

    Wauw! Wat bijzonder om te lezen! Dank voor dit delen.
    Het zet me even weer aan het denken hoe ik dit nu eigenlijk zelf doe in mijn leven. Ik besef me hoe bijzonder het gewone is!! Dank.

    • Thomas De Pauw

      Het is toch jammer dat velen een artikel zoals dit nodig hebben om in het leven hoofdzaak van bijzaak te kunnen scheiden…

      • naatje

        Wat een mooi artikel en zet je weer even met beide benen op de grond en weten we weer waarvoor we leven in deze materialistische wereld.

        @ Thomas:
        Wees blij dat er mensen zijn die er juist door dit artikel achter komen!

  • Arie Haan

    punt 1 is makkelijker gezegd dan gedaan.
    dromen heb je nu ook al.
    maar breng maar eens in praktijk.
    dat is ander verhaal toch??

    • erwin meutermans

      Volkomen met je eens maar ik ben nog niet zover dat ik schematisch mijn leven in een notendop moet overlopen… en ik weet dus niet hoe ik dan zal reageren. Ik weet wel dat het leven zich afspeelt in het nu en dat je niet steeds meester bent over wat je overkomt en dat wat zich voordoet telkens anders is. Misschien als het einde nadert dat ik dan idealer denk?

  • Besna

    Bedankt voor het delen, mooi stukje om te lezen en te delen ;)…

  • Jelle Derckx

    We weten wat ons te doen staat:

    1. Jezelf toestaan om gelukkig te zijn
    2. Contact houden met je vrienden en geliefden (familie).
    3. Het eerlijk zijn en het uiten van je gevoelens.
    4. Doen wat goed voelt zonder je iets aan te trekken van anderen.
    5. Minder hard werken maar ook genieten van ontspanning.

    Heerlijk lijstje Juglen! DANK

    • Juglen Zwaan

      :D

    • Wier

      Mooi kort samengevat! Ik hang deze op!

  • ivar

    Ik plak ‘m in het groot op mijn muur in de slaapkamer. :)

    Thanx

  • Lucie Boon-Kruijsse

    Dit is wel waar, als je durft te springen, ik bedoel je zekerheden loslaat en je dromen najaagt,dan komen de mooiste dingen op je pad. Ikzelf ben uit een “80%- huwelijk” gestapt, heb mijn baan opgegeven en ben gaan doen wat ik écht wilde doen. Alleen maar muziek maken, zingen en zangles geven. En net toen ik dacht dat ik niet meer gelukkiger kón worden kwam de liefde van mijn leven mijn leven binnen stappen. Na een wondermooie zomer, waarin ook hij komaf maakte met zijn verleden, zijn we 19 december getrouwd. Hij was de gelukkigste man van de wereld, en ik de gelukkigste vrouw… Helaas is hij 5 dagen later onverwacht overleden aan een hartinfarct…
    Daaruit kan men ook leren; stel niet uit tot morgen wat je vandaag kan doen, vooral als het over je eigen geluk gaat. Als ik alles van tevoren had geweten had ik het evenzo gedaan, hoeveel pijn het nu ook doet. Zijn geluk, mijn geluk, ons geluk was zo mooi…

    • PMH Lefel

      Ook ik moest afscheid nemen van mijn liefste. Maar wanneer ik verdrietig ben kijk ik in mijn hart en zie ik dat ik huil om dat wat mij vreugde schonk. E.

      • Marijebn

        Wat prachtig gezegd! Wat mooi in te zien waar je verdriet vandaan komt. Ik herken het in de weg die ik nu ga… Dank je wel!

    • emmy

      Zeer mooi om te lezen,spijtig dat het zooo kortstondig was,
      maar je hebt dan toch gedaan wat jij vondt dat je moest doen,
      je leven is nog niet voorbij,mischien wacht er jou toch nog
      een mooie toekomst,ik hoop het voor jou van harte.
      Ikzelf ben pas ook uit een relatie gestapt van 20 jaar,heb veel gehad,maar ook veel vriendschap en liefde gemist,maar een mens
      blijft soms lang hangen aan een patroon.
      Wat ik nooit had gedacht kwam er plots uit een onverwachte hoek een heel lieve man op mijn pad.Ik hoop er gelukkig mee te worden.

    • Wendy.v.O.

      Dank je lucie voor het delen van je verhaal! Het heeft me geraakt.

  • Rianne

    Heel mooi en heel goed. Maar de meeste weten dit best. Ik ook, ben meerdere malen door mijn gezondheid met mijn neus op de feiten gedrukt. Het is alleen heel moeilijk om dit na te leven door verschillende omstandigheden kan dat.
    Ik zou het heel leuk vinden om daarover te lezen…hoe vervul je dromen zonder geld….hoe werk je niet te hard als je geld nodig hebt…hoe maak je meer tijd vrij als je voor kinderen moet zorgen en werken..zo kan ik doorgaan. Hoe vind je hierin een weg om tevreden te kunnen sterven?

    • Dirk Boeraeve

      probeer met minder toe te komen. bekijk eens welke luxe je niet nodig hebt. bvb, heb ik zo’n groot huis nodig? moet ik met die wagen rijden van dat duur merk. leer ook de kinderen dat je er met minder ook komt. en vooral trek je niks aan wat de mensen zeggen. velen moeten werken om hun luxe te kunnen afbetalen zodat ze kunnen zeggen , kijk eens wat ik allemaal heb verwezelijkt. maar denk je dat ze gelukkiger zijn? ik denk het niet. plots krijg je een tegenslag te verwerken en dan komt het besef dat het met minder ook kan.

      • Walter Craanen

        Ik kan het mis hebben.., maar aan de woorden van Rianne, denk ik dat zij al geen groot huis heeft, geen auto van een duur merk, áls ze al een auto heeft en dat haar kinderen al met weinig om moeten gaan.
        waar je over moet nadenken vóór je het roer omgooit is, denk ik,.. gaat het om het groenere gras van de buren of wil je weg uit je eigen dorre omgeving..

  • Maria Simons

    Ik heb dit mooie artikel gelezen.
    Ik werk zelf ook in de zorg en word geconfronteerd met mensen die toch afhankelijk van je zijn.
    Ik probeer nog wat liefde en vriendschap aan hun te geven.
    Ik realiseer me, stel niet uit tot morgen, wat je vandaag kunt doen.
    Nu leef je, morgen kan het totaal anders zijn!

  • gabriel Devoldere

    In punt 3 vind ik me zelf weer, punt 5 ben ik danig aan het werken.

  • Martine

    Heel mooi om te lezen!
    Proficiat met je artikel!

  • Fokje Modder

    Zoek je geluk! Beter nu dan nooit.

  • sylvia

    Wow, geweldig om te lezen!!
    Ook voor mij weer een eye-opener.
    Ondanks dat je het wel weet, toch fijn om weer te lezen.

    Ik ga dit daar ophangen zodat ik het regelmatig kan bekijken!

  • Klaas

    Goed te begrijpen en wel erg triest als je daar op je sterfbed achter moet komen…
    Helaas hebben mensen niet altijd keus in hun leven, “minder werken” is wat veel mensen wel zouden willen maar gewoon niet haalbaar is door de hoge vaste lasten. Goedkope woningen zijn vaak niet beschikbaar of pas na 10 jaar wachtlijst…
    En je gevoelens delen is natuurlijk prachtig als je warme mensen om je heen hebt die daar ook voor open staan. Maar dat is zeker geen vanzelfsprekendheid voor iedereen.

    Toch wel iets om over na te denken, en er staan ook goede adviezen tussen. Minder nadenken over wat anderen van je vinden maar gewoon doen waar je gelukkig van wordt… En daar heb ik ook te lang mee gewacht al is mijn sterfbed hopelijk nog ver weg ;)
    Vergeet niet dat veel mensen ook een gevangene zijn van de soms zeer slecht functionerende zorg, wanneer je eenmaal afhankelijk bent gemaakt van psychiatrische drugs valt er weinig meer te genieten… Aan die ketenen heb ik me met bloed, zweet en heel veel tranen ontworsteld en ben zeker van plan om de toekomst anders in te richten.

    • fanny

      Zeer moedig dat je er zelf bent uit geraakt!!! Als je dit kan, bewijst dat je een sterk karakter hebt!!! Doe zo voort en moge God jou helpen xxx

  • margo

    soms moet er heel wat gebeuren voor we dat beseffen en soms is het te laat om terug te keren. Ik denk dat er velen , zoals ikzelf , dingen anders zouden doen en er misschien beter zouden uitkomen. In de toekomst meer nadenken

  • cdk

    dit is een tekst van een paar jaar oud (2011), uit een boek van Bronnie Ware. Ik vind het dan ook op zijn minst dubieus dat de tekst begint met ‘ik heb vele jaren in de palliatieve zorg gewerkt’, met de naam Juglen Zwaan er net voor. Dit lijkt me behoorlijk misleidend naar de uiteindelijke auteur toe.

    • Juglen Zwaan

      Dank voor je goede feedback, we hebben het aangepast!

  • anita

    Geluk zijn.Wat is gelukkig zijn?
    Vandaag leven en genieten van de kleine en mooie dingen.
    Gelukkig zijn,is de dag nemen zoals hij komt.
    Beseffen dat niet deze dag jou dag is .
    Maar een dag die je cadeau kreeg van je schepper.
    Gelukkig zijn,is je hart iedere dag kunnen luchten met jou Hemelse Vader.Iedere dag weer met Hem op de knie gaan onder Zijn veilige vleugels.Gelukkig zijn,is geen spijt hebben van wat voorbij is.
    Maar vreugdevol en met blijdschap naar de toekomst kijken.
    Al is dit leven niet eeuwig.Het gaat over naar de andere kant van de gordijn.En al is ons begrijpen zo miniem.Aan de andere kant van het gordijn zal je Jezus ook bij je zijn.
    Want door zijn kruis is geen plaats voor spijt.
    Maar hij gaat met je ,hand in hand.
    Als jij het wil. Alleen als jij het wil.

    En door de verlossing van al mijn zorgen en verdriet,
    door Zijn hand die er voor me was.Zeg ik.Ik heb van geen ding spijt.
    Want Jezus heeft me bevrijd.

    • avdknijff

      JA, DAT BEN IK MET JE EENS ,WE MOESTEN MEER MET GOD LEVEN , EN MET GOD PRATEN, DAT IS ZO NODIG ,OM VAN HEM AFHANKELIJK TE ZIJN, WANT WIE OP HEM VERTROUWD ,WORDT NOOIT BESCHAAMD,EN HIJ GEEFT JE RUST EN VREDE , EN DE KRACHT OM VERDER TE GAAN

    • gerda

      amen

      • Jos

        Gebruik van alleen maar hoofdletters staat op internet voor schreeuwen. Volgens mij heeft de boodschap dat niet nodig.

  • Hans Visser

    Hallo Juglen, Wat’n prachtige wake-up call!! Bedankt!

  • taalnasi

    Het geen ‘wou’ maar ‘wilde’

    • Juglen Zwaan

      Wilde vind ik zelf ook mooier, wou is meer spreektaal he…

  • Barbara Verbeke

    Mooi artikel! En hartverwarmend om te weten dat er mensen zijn die deze job met hart en ziel doen.

    Taalnasi: volgens het Groene Boekje kan beiden…

  • caatje

    Vredig doodgaan is een kunst..

    • Annelien

      Gelukkig heb ik nog wat tijd om te oefenen voor dit “kunstWerk”…

      • Umm Aaishah

        Je weet nooit wanneer je tijd er is niemand weet wanneer hij of zei dood gaat enkel Allah

  • Lichtwezen

    besef vooral dat er geen dood is, dat de dood evolutie is voor de persoonlijkheid!
    Besef dat er reïncarnatie is en dat de mens steeds hoger en verder gaat.
    leer de metafisica kennen… http://www.rulof.org

  • K

    als ik er morgen voor zou staan, dan zou ik alle 5 de punten opnoemen, ik geef dat eerlijk toe, ben nog vrij jong (35j) maar heb inderdaad gevoel “ik wou dat ik…” en misschien dat al diegenen die hier vlotjes iets neerpennen sterkere mensen zijn maar ik denk dat ik ook voor heel wat andere mensen spreek als ik zeg dat loskomen van je huidige levenswijze geen evidentie is. Een leven kan raar lopen, keuzes, duwtje in de rug van die ene persoon of dat ene ding, wie weet wat we uiteindelijk zullen denken als de dag er is…

  • tineke

    Mooi om te lezen en over na te denken.

    Mijn moto is…. pluk de dag en probeer te genieten….. van alles om je heen.

    Dit is het leven.

  • frankyvangils

    Ik werk nu 10 jaar in de palliatieve thuiszorg van 23u tot 7u
    Maakregelmatig mee dat mensen vechten tot het laatste moment en echt bang zijn voor de dood. Het klopt dat je heel intiem wordt met de client Maar dat is wel anders hun wereld word heel klein. Hebben geen of weinig interesse in anderen mensen dan hun eigen gezin zelfs niet hun eigen broers of zussen Op het laats sluiten de meesten mensen zich af voor iedereen soms houden ze nog de hand van hun partner vast Maar het is eigelijk andersom partner houd stervende vast.Een stervende gaat niet tegen jouw zijn spijt vertellen Ik snap dat het hier niet om gaat maar om het hier en het nu.Dat we er NU nog wat van moeten maken Vindt het jammer dat er een vertekend beeld wordt gegeven van het sterfproces

  • Sal

    inspirerend artikel, ik mis enkel een bronvermelding van het inspirerende boek : http://www.goodreads.com/book/show/13059271-the-top-five-regrets-of-the-dying

    • Juglen Zwaan

      We hebben wel de bron van de Engelse site waar dit artikel van afkomstig is vermeld. Thanks voor je aanvulling!

  • Rode biet

    Zeer mooi, alle vijf de punten maar om punt vijf in de praktijk te brengen moet ik oppassen dat de betuttelende (Belgische)overheid me niet als crimineel gaat behandelen

  • Assertiviteitstraining

    Mooi artikel. Het sluit naadloos aan op thema’s die ik in trainingen vaak laat terugkomen. Ik gun mensen daarnaast dat ze wat vaker trots zijn. Op wat ze bereikt hebben en op wat ze kunnen. Dat geeft een energieboost om nog meer uit het leven te halen dan je nu al doet!

  • Guido da costa gomez

    Daarom heb ik de VUT aangenomen. 30 jaar in het onderwijs.was wel topten van mijn leven. ik ,maar de keuze om nieuwe horizons teontdekken is mij een nieuwe uitdaging. en ik heb het aangenomen. heeeeeeeeeeerlijk reuzefijn. in het begin wilde ik geen pensioen op jonge leeftijd,maar het bestuur bleef aandringen en ik zei bij me zelf,wie weet misschien staat er niet een maar 10 deuren wagenwijd opoen en dat bleek dus waar te zijn. en nu geniet ik alle momenten van mijn leven. Ik kan een vliegtuig instappen wanneer ik maar wilk en de hele wereld afreizen. ik ben god nu echt dankbaar voor dit enige kans. Ik heb bewust een have eeuw gezwoegd ,en nu tel ik elke dag de zegens die god over mij stuurt. Ik heb het zover gebracht dat ik onafhankelijk begint te worden van alledaagse slommeringen,en dit heft geleid dat ik nu mezelf kan laten zweven. dit is het derde dimensie,dat de meeste van ons niet zullen halen vanwege de talrijke alledaagse bekommeringen. je blijft als het ware vastgebonden aan een keten en het is moeilijk om het los te krijgen,mentaal zo al dus gezien. doordat ik voorgenomen had om tot en met mijn 50 ste vrjaardag te werken voor de overhead en dan de rest voor mezelf ,merk ik ook dat ik mijn doel aan het bereiken ben. 92% van de mensheid zit zowel geestelijk,mentaal,als fysiek vastgenaaid vastgeworteld aan de zorgen., enb het is niet gemakkelijk om ervan los te komen. nu ik dit doel bereikt heb,is het de moeite waard me zelf te ontplooien in het andere dimensie met doel al deze mensen die nu getuigen op hun sterfbed van hun spijt,dezeniet meer hoeven te spijten,want er is meer dan dit aardse fysieke leven. het is een overgang naar het andere dimensie,maar je hoort het eerst te ervaren in je jongere dagen zoals bij mij nu het geval is!

    • Walter

      Ik ben het sinds enkele maanden beginnen te begrijpen. Ik heb heel mijn leven al jobs gehad, heel hard gewerkt en het heeft me uiteindelijk niet veel opgebracht. Onlangs ben ik me beginnen bezinnen. Ik streef er nu naar de dingen te doen die ik graag wil doen in mijn leven. Mijn partner heeft het er een beetje moeilijk mee. De verandering van het cocoon gevoel naar onzekerheid en minder structuur maakt ze bang. Ze vindt soms dat ik onrealistisch ben. Maar ik voel me ontzettend bevrijd! Ik wil echt dat zij ook mee gaat op mijn nieuwe pad. Ik begrijp dat de dood iets is waar je niet bang voor hoeft te zijn. Maar het belangrijkste is dat je nu al begint met de plezierige dingen te doen die het leven je heeft te bieden. Het kan alleen maar beter worden vanaf nu. Ik ben ontzettend dankbaar voor het feit dat mij werd ingegeven om mijn leven in deze richting te draaien Ik raad het iedereen aan en ik wil zelfs heel erg graag iedereen helpen die hiervoor kiest.

      • Wilma

        Sinds half november vorig jaar is mijn jaarcontract beëindigd, nu ben ik dus weer werkeloos. Inmiddels net bijstand aangevraagd. In februari mijn derde afspraak voor een intake-gesprek. Alles is zo onzeker. In deze moeilijke tijd valt het niet mee om weer werk te krijgen/vinden, vooral op mijn leeftijd (56). Ik ben alleen,heb geen kinderen en geen familie alleen mijn moeder waarvoor ik mantelzorger ben en ze woont in een zorgcentrum, maar de zorg schiet nog weleens te kort, dus ik spring vaak bij (ook emotioneel). Ik heb gelukkig twee vriendinnen waarmee ik goed kan praten,ook al zien we elkaar niet wekelijks. Dan mijn vakantie elk jaar tot nu toe , naar Turkije, daar ontmoet ik weer een klein netwerkje van vrienden die over heel Nederland wonen. Kijk ik weer naar uit. Voor de rest sta je er dan alleen voor. Ik vind het best moeilijk met al die onzekerheid en weinig geld. Ik kijk ook wel naar de dingen die ik wel heb en ben daar blij om, maar ik voel mij niet echt bevrijd Walter, door die onzekerheid heb ik vaak een knoop in mijn maag.

  • Claudia

    Zo dit is even mooi gezegd! Zet je toch even na tot nadenken!

  • Rudy

    Ik ben blij dat ik hier al een tijd geleden ben achtergekomen. Mijn moto is leef het leven elke dag elk uur elke minuut elke seconde het leven heeft geen volgende ronde.

  • Grietje
  • Marieke

    Ik heb mijn man verloren op jonge leeftijd en werk op de Intensive Care Unit. Weet dit lieve mensen: Je kan alleen in vrede sterven als je gelooft in Jezus.

  • maaike

    ik werk 30 jaar als verpleegkundige waarvan 20 jaar op intensieve zorg.
    ik besef dus ook ten volle wat in het leven echt van belang is ,.helaas is het vaak enorm frustrerend om ook andere mensen daarvan te overtuigen…voor velen komt het besef te laat…

  • sjors

    Nog mooier zou zijn als je voor je eigen geluk niet gaat vertrouwen op Religieuze toestanden.
    Een realistische kijk met gezond verstand verstand zet je veel meer aan tot actie omdat je dan beseft dat je het toch helemaal alleen zal moeten doen.
    Hoop en geloof zijn teleurgestelde verwachtingen.
    Als er uberhaupt een god zou zijn dat is hij medeplichtig aan een heleboel ellende dus waarom zou je met zo een persoon te maken willen hebben?

    • Jacintha

      Als je op “religieuze toestanden” gaat vertrouwen, zal je wellicht bedrogen uitkomen.
      Velen, zoals deze, geven God de schuld van alle ellende in de wereld, en de troep die ze van hun eigen leven gemaakt hebben.
      Wat men echter vergeet, is dat God ons een eigen wil heeft gegeven, en een gezond verstand, om onze eigen keuzes te maken .
      Wil je er een iets goeds van maken, prima, wil je er een puinhoop van maken, dan is dat jou eigen keuze.
      Het is zeker zo, dat het leven niet altijd over rozen gaat,maar tegen hen die in God ,de enige echte God,
      geloven , zeg ik: vertrouw op de Almachtige met heel je hart, en Hij zal je niet teleurstellen.

Begin met typen en druk op Enter om te zoeken