Zweedse onderzoekers ontdekten dat slaperigheid een negatieve invloed kan hebben op je sociale leven. Wanneer je overdag erg slaperig bent, heeft dat een negatieve invloed op je cognitieve vermogens. De onderzoekers stelden vast dat wanneer je overdag vermoeid bent, je motivatie een stuk lager is en ook je sociale gedrag eronder heeft te lijden. Al snel werd duidelijk dat je sociale leven hierdoor achteruit kan gaan. De onderzoekers durven dan ook te stellen dat een tekort aan slaap kan leiden tot eenzaamheid. Dus op tijd naar bed vanavond!
Samenvatting van het onderzoek
Slaperigheid overdag tast niet alleen het denkvermogen aan, maar blijkt ook samen te hangen met motivatie en gedrag. Daarom bekeken de onderzoekers hoe slaperigheid zich verhoudt tot sociale activiteit, een gedrag dat vaak samengaat met een betere gezondheid. Ze keken daarnaast of slaapduur, een belangrijke factor achter slaperigheid, een vergelijkbare rol speelt. Hierbij hielden ze rekening met de richting van de relatie, het tijdstip van de dag en het verschil tussen werk- en vrijdagen.
Gedurende drie weken volgden 641 werkende volwassenen hun gedrag elke 30 minuten, vulden ze om de drie uur een slaperigheidsschaal in en hielden ze elke ochtend een slaapdagboek bij. Dit leverde meer dan 292.000 gedragsmetingen en meer dan 70.000 slaperigheidsmetingen op. Met gegeneraliseerde additieve mixed-effect modellen onderzochten de onderzoekers mogelijke niet-lineaire verbanden tussen slaperigheid, slaapduur en sociale activiteit. Meer slaperigheid ging samen met een duidelijke afname van de kans op sociale activiteit en met kortere duur wanneer mensen wel sociaal actief waren. Dit effect was vooral zichtbaar op vrije dagen en in de avond.
Tegelijk bleek dat sociale activiteiten het gebruikelijke dagritme van slaperigheid konden beïnvloeden. Langer sociaal bezig zijn in de avond ging bijvoorbeeld samen met minder slaperigheid op dat moment. Slaapduur voorspelde de sociale activiteit van de volgende dag niet duidelijk, maar langdurige sociale activiteiten van meer dan vijf uur hingen wel samen met een daaropvolgende slaap die tot een half uur korter was. Alles bij elkaar wijzen de resultaten erop dat slaperigheid een sterke voorspeller is van het terugschroeven van sociale contacten, wat mogelijk kan uitmonden in sociale terugtrekking en eenzaamheid.
Conclusie
Schommelingen in slaperigheid bleken zowel de kans op als de duur van sociale activiteiten te voorspellen, en kruisvalidatie ondersteunde deze bevindingen. Hoewel een eerste analyse nog een verband liet zien tussen slaapduur en de sociale activiteit van de volgende dag, bleef dit verband niet overeind na kruisvalidatie. Verkennende analyses lieten wel een duidelijk verband zien tussen langere sociale activiteiten, een kortere slaapduur en veranderingen in het dagritme van slaperigheid. Alles wijst erop dat een hoge mate van slaperigheid mensen minder snel laat deelnemen aan sociale activiteiten wanneer die vrijwillig zijn. Verdere studies moeten laten zien in hoeverre dit een factor is die een gezond sociaal leven kan ondermijnen (bron).
