web
statistics
Hoofdpagina » Voedingswaarde » De voedingswaarde van oesters

De voedingswaarde van oesters

Voedingswaardetabel van oesters per 100 gram:

Per 100 g / ml Oesters ADH*
kcal 70 3.50%
Kj 294 3.50%
Water (g) 83.8 4.19%
Eiwit (g) 10 17.86%
Koolhydraten (g) 3.4 1.31%
Suiker (g)
Vet (g) 1.8 2.57%
Verzadigd (g) 1
E.O.V. (g) 0.7
M.O.V. (g) 0.1
Omega 6 (g)
Omega 3 (g)
Cholesterol (mg) 80
Vezels (g)
A (mg) 0.09 10.00%
B1 (mg) 0.16 14.55%
B2 (mg) 0.2 13.33%
B3 (mg)
B5 (mg)
B6 (mg)
B11 / Foliumzuur  (ug) 15 5.00%
B12 (ug) 16 571.43%
C (mg) 1 1.33%
D (ug)
E (mg)
Vitamine K (ug)
Natrium (mg) 500 50.00%
Kalium (mg) 250 7.14%
Calcium (mg) 70 7.00%
Fosfor (mg) 157 19.63%
IJzer (mg) 5.1 63.75%
Jodium (ug) 60 40%
Magnesium (mg) 32 10.67%
Koper (mg) 7.93 881.11%
Selenium (ug) 36 65.45%
Zink (mg) 59.2 394.67%

Bron: Nevo, USDA, Pubmed, CNF
* Aanbevolen dagelijkse hoeveelheid

Inleiding
Oesters zijn weekdieren, levend in een dichte schelp. Ze gelden in Nederland als delicatesse. De oester wordt dan ook wel het ‘goud uit de zee’ genoemd. De prijs is er ook naar, oesters zijn bepaald niet goedkoop. Niet iedereen houdt van de smaak of van het idee een weekdier rauw te eten. Oesters worden traditioneel zonder bestek gegeten en met de schelp in de hand naar binnen geschoven. Een beetje citroensap en/of peper is vaak de enige toevoeging.

Soorten
In Nederland zijn er twee soorten eetbare oesters: de gewone of platte en de Japanse oester. De Japanse variant heeft zich hier  ‘per ongeluk’ verspreid en neigt in natuurwater de inheemse soort te verdringen. Daarnaast kan deze soort meer dan twee keer zo groot worden. De Zeeuwse oester heeft een wat ronder en gladder oppervlak. De Japanse oester is meer langwerpig en bobbelig van structuur.

Herkomst
De meeste oesters komen uit Nederland, Frankrijk of de Verenigde Staten. Het overgrote deel wordt ‘geoogst’ in oesterkwekerijen. In Nederland is de vooral de Zeeuwse oester populair, gekweekt in Yerseke en rondom de Oosterschelde. Andere gewilde (onder)soorten zijn onder meer de Belon, Creuses blanches de Normandie, Fines de claire en Gillardeau.

Verkrijgbaar
Oesters zijn in elke viswinkel verkrijgbaar en ook bij groothandels kunnen oesters worden gekocht. Soms moeten ze vooraf besteld worden. In de supermarkt kom je ze nauwelijks tegen.

Bewaren
Oesters vormen een rauw natuurproduct en zijn maar enkele dagen houdbaar. Bewaar ze op de koudste plek in de koelkast. Verder geldt: hoe verser, hoe lekkerder. Een verse oesters ruikt ziltig, neutraal en ietwat naar zee. Een oester die naar vis begint te ruiken heeft zijn beste tijd gehad.

Toepassing
Oesters worden meestal rauw gegeten. Met een speciaal of plat en scherp mes kan de oester open gekrikt worden. Dit gaat soms vrij lastig omdat de schelp een sterke sluitspier heeft. Hierna wordt de oester ofwel meteen gegeten of verder bereid met smaakmakers als verse kruiden, citroensap en peper. De smaak is ziltig en de consistentie is glad en volgens sommigen zelfs ‘glibberig’. De kenners kunnen ook andere smaken herkennen zoals zoetig of metaalachtig. Het is ook mogelijk oesters gebakken of gestoomd te eten, da verandert de smaak aanzienlijk.

Wist je dat:

  • Het gemiddeld vier tot vijf jaar duurt voordat een oester de gewenste grootte heeft bereikt?
  • Oesters bij het verhandelen volgens een classificatiesysteem worden gesorteerd op grootte? Hierdoor zijn de porties altijd van hetzelfde formaat.

Rauw
Oesters worden meestal rauw gegeten, wat niet iedereen waardeert. Gezondheids-autoriteiten raden het consumeren van rauwe oesters af, omdat sommige exemplaren zijn geïnfecteerd met het norovirus. Het norovirus is besmettelijk en wordt ook wel ‘buikgriep’ genoemd. Besmetting met het norovirus komt in Nederland relatief vaak voor. De klachten die kunnen optreden zijn onder meer braken, diarree, misselijkheid, koorts, hoofdpijn, buikpijn en buikkramp. Het braken is vaak vrij heftig en kan plotseling optreden. De tijd tussen besmetting en ziek worden is meestal tussen de 1 en 3 dagen.

Wetenschappelijke informatie over oesters
Dit schelpdier staat al lange tijd bekend als afrodisiacum. Het zou het libido bij mensen verhogen. De wetenschap ondersteunt deze visie inmiddels omdat oesters extreem rijk zijn aan zink (1). Zink is betrokken bij de aanmaak van testosteron en zaadcellen. Ook kan zink bijdragen aan het verminderen van acne (2). Daarnaast reguleert zink ons immuunsysteem en kan het ontstekingen verminderen (3).

Zie voor meer informatie over voedingsmiddelen ook het boek:

(1) Kilic M, Baltaci AK, Gunay M, Gökbel H, Okudan N, Cicioglu I. The effect of exhaustion exercise on thyroid hormones and testosterone levels of elite athletes receiving oral zinc. Neuro endocrinology letters. 2006; 27(1-2):247-52.

(2) Göransson K, Lidén S, Odsell L. Oral zinc in acne vulgaris: a clinical and methodological study. Acta dermato-venereologica. 1978; 58(5):443-8.

(3) Prasad AS. Clinical, immunological, anti-inflammatory and antioxidant roles of zinc. Experimental gerontology. 2008; 43(5):370-7.